อืม หลังจากผ่ามรสุมชีวิตวุ่นวายเล็กน้อย นึกได้อีกที ลงมาอยู่ตรังซะแล้ววุ้ย...

ไม่คิดไม่ฝันว่าจะลงมาทำงานไกลได้ใจขนาดนี้ แต่จริงๆก็ดีนะที่นี่ เสียอย่างเดียวตึกมันห่างกันไปหน่อย ปั่นจักรยานทีน่องโต วันละ 10 โลได้มั้ง แต่บรรยากาศดีมากนะ ลองเข้าไปดูที http://www.trang.rmutsv.ac.th

อืม จริงๆแล้ว อาชีพที่ตั้งเป้าหมายไว้จริงๆก็คือได้เป็นอาจารย์เนี่ยแหละ ตอนแรกก็คิดว่าจะฉีกแหวกแนว ทำงานนอกสายวิชาชีพซะแล้ว แต่ในที่สุด เราก็หนีชะตากรรมไม่พ้น มุฮ่าๆ

แต่มาอยู่ในที่ๆเขามองเห็นค่าและความสำคัญของเรานี่ก็ดีนะ แต่ไม่ดีตรงที่ จะถูกคาดหวัง สูง มากๆๆๆๆเขียนสารพัดจะโครงการ ตาแหกหมดแล้วเนี่ย -*-

ทีนี้ก็สอนเล็กเชอร์ไปสองครั้งแล้ว สอนแล็บอีกสามครั้ง ก็ดีนะ แต่ชั่วโมงเล็กเชอร์ เด็กหลับกันกลิ้งเลย - - ยังเหลือเล็กเชอรืของเราอีกสามครั้งสำหรับเทอมนี้ ต้องหามาตรการกระตุ้น แก้ง่วงซะละ ความที่แล้วควิซไป แต่พอควิซจบก็หลับ แง่มๆ -*-

ใครนึกวิธีเด็ดๆออก บอกหน่อยนะ อย่างให้เด็กๆได้ความรู้กันเยอะๆ ไม่ใช่นั่งหลับกลิ้ง

อีกรายนึงนี่ยิ่งแล้ว ขอเรียนเล็กเชอร์ครึ่งชั่วโมง เพราะมีวิชาซ้อนกัน --*-- เว้ย... มันลงทะเบียนประสาไรวะ