หลังจากที่ต้แงไปนอนหยอดน้ำข้าวต้ม จจากอุบัติเหตุอันแสนน่าพรั่นพรึง ในชณะที่เราขี่จักรยานจากโรงฮาหารจะไปโดมกีฬา เราก็ถูกรถตู้นกท่องเที่ยวพุ่งชนเข้าอย่างจังจากด้านหลัง ทำให้กระดูกคอชิ้นที่สองของเราแตกหักกเสียหาย และหมดสติทันที พร้มอับกแผลถลอกกเต็มตัวจากการครูดกับพื้นถนนลาดยางอย่างดีของมหาลัยเรา แต่เนื่องดด้วยสัญฤญชาตญานกาป้องกันตัวเองจากการฝึกไอคิโด้มาหลายปี ทำใหเรากลิ้งตัวไปกับพื้นอย่างสวยงาม(จากคำบอกเล่าของพยานที่เห็นเหตุการณ์ว่าเรากลิ้งสวยมาก) แต่ได้แผลขนาดใหญ่บริเวณมือขวาสะโพกซ้ายและขาซ้ายกับหางคิ้วขวา ดีที่แผลที่หน้าไม่ใหญ่ เกือบเสียโฉมละตรู แต่หลังจากนี้ รูตัวอีกทีก็อยู่ห้อง ICU ที่รพ.ตรัง โดนสอดท่อช่วยหายใจกับท่อให้อาหารทางจมูกแล้ว แถมปวดหัวมากๆ ลืมตามาอีกทีก็เห็นท่านแม่เฝ้าอยู่ข้างๆ ลงมาจากกทม.ตตอนไหนหว่า หลังจากนั้นก็ได้รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นเล็กน้อยว่าโดนรถชน จอนนี้กระดูกคอชิ้นที่ 2 หัก มีเลือดออกที่เยื่อหุ้มสมองเล็กน้อยกกับแผลตามตัวอีกพอประมาณแล้วก็นอนโคม่าไป3 วันกว่ากว่าจะได้สติ ใครมาเยี่ยมมั่งยังไม่รู้เลยรู้แต่ปวดหัวมากๆ กับแม่บอกว่าหมออาจจะพใหห้ผ่าตัดใส่ hollowe vase ช่วยยึดกระดูกคอทีหัก แต่ไปๆมาๆก็ไม่ต้องผ่าเพราะว่านอนเฉยๆกับใส่อุปกรณ์ช่วยยึดภายนอกก็พอ รออตัวไป ส่วนเลือดที่อออกมันไม่ได้คั่งออยู่ในสมองแล้ว ไม่ต้องผ่า แล้วมันก็ไม่มีเลือดออกซ้ำซวกอีก รอดตัวไป ไม่งั้นไม่รู้ผ่านนี้จะเปนไงแล้ว น่าคิดนะวส่าที่รอดมาได้นี่เพราะอะไร