กริ๊กๆๆ ครื่ด คุณนายหิมะกดกลไกบางอย่างบนเสาบ้านชั้นล่าง ทำให้พื้นบ้านเลื่อนออกจนเห็นบันไดที่นำสู่ห้องใต้ดินขนาดใหญ่ใต้บ้านพงไพรธาราที่เต็มไปด้วยอุปกรณ์ทรมานนัสิบรายการไม่ว่าจะเป็นไอรอน เมย์เดนหรือว่าตะกร้อเหล็กขนาดใหญ่ กงล้อทรมาน คุณนายหิมะใช้กำลังช้างสารแบกมนุษย์หมาป่าซิดลงไปยังห้องใต้ดินแล้วล่ามซิดไว้กับกงล้อทรมานด้วยโซ่เงินแท้ ที่จิกเข้าไปล็อคถึงกระดูกแขนขา คุณนายหิมะหันไปหยิบเอาแส้หางกระเบนที่แขวนกับผนังขึ้นมาลองเหวี่ยงดู พลางลูบไล้ไปตามกล้ามเนื้อแน่นของมนุษย์หมาป่าอย่างพอใจ
อุ้ย ลืมเทียน คุณนายบ่นพลางรีบวิ่งขึ้นไปบนบ้าน ของดีๆแบบนี้หายาก ต้องเอาให้หนำใจ
ว่าแต่ลูกซิด หนีไปถึงไหนแล้วเนี่ย ไปถามเจ้าอิลดูดีกว่า คุณปู่อนาสบ่นพลางเดินไปที่กระจกบานใหญ่ที่ตั้งอยู่ในห้องโถงกลาง
อิลลูเอย วานใช้เปิดฟ้าส่องสามโลก หาลูกซิดให้หน่อยสิ คุณปุ๋เอนาสพูดกับกระจกที่ด้านในปรากฏร่างของโหรโบราณที่มีหมาพันธุ์ชิสุหมอบอยู่ข้างๆ วันนีเรย์ออนขนยุ่งเชียวนะ อิลไม่แปรงขนให้รึ
คุณหนูรองถูกจับว้ที่ห้องใต้ดินของคุณนายหิมะบ้านข้างๆขอรับ
กรรมล่ะสิพวกฮันเตอร์วาติกันนี่มีสาขานอกยุโรปด้วยรึ เวรละสิ มาอยู่บ้านข้างๆอีกต่างหาก คุณปู่เอนาสบ่น
จีสว่าเอ้ย มานี่เด๋วซิ คุณปู่ตะโกนลั่นบ้าน yes sir!! เสียงตอบรับของสาวน้อยดังขึ้น พร้อมกับเสื้อยืดเอวลอยที่ลอยอยู่กลางอากาศกับกางเกงยีนศ์เอวต่ำที่ลอยได้เช่นกัน แต่อยูในท่าทางที่กำลังเดินลงมาจากบันได
ยัยจี ยังไม่กินไรใช่ไหม ยังล่องหนอยู่นะ เข้าไปบ้านข้างๆหาลูกซิดให้เจอแล้วเขียนรูนทิ้งไว้
yes milord ! พี่เลี้ยงจีสว่าพูดพลางถอดเสื้อผ้าเหวี่ยงไปให้พ่อบ้านจอนนี่ที่ยืนข้างๆแล้วรีบวิ่งออกไปที่บ้านคุณนายหิมะ อย่างรวดเร็ว ทันทีที่เข้าเขตบ้าน มาโร่ สุนัขของบ้านพงไพรธาราก็เห่ากรรโชกขึ้นมาทันที
แต่ก็ได้แตเห่าเพราะมองไม่เห็นตัว จีสว่าเปิดประตูที่ไม่ได้ล็อคไว้อย่างง่ายดาย พื้นบ้านก็ไม่ได้ปิดกลับคืน จีสว่าจึงรีบเดิน ลงใต้ในห้องใต้ยินที่คุณนายยังไม่กลับลงมา
my god what the hell the women did to u young master จีสว่าพูดพลางใช้เหล็กแหลมที่เผาไฟอยู่ในห้องมาขีนเขียนอักษรรูนที่เอนาสสั่งมา ลงบนพื้นใกล้กับร่างของซิด อักษรรูนบนพื้นส่งแสงสีฟ้าเรืองรองทันที่ที่เขียนเสร็จ จีสว่ารีบวิ่งออกจากห้องใต้ดินอย่างรวดเร็วกลับไปยังบ้านวอลสกาย
กริ๊งๆๆๆๆ แหง่งฟงหางๆๆๆๆ เสียงระฆํงอิซาเบลทั้งขึ้นพร้อมด้วยเสียงประกาศ คุณหนูเล็กเฟริธกำลังกลับมายังบ้าน ด้วยบริการของเกทคีปเปอร์แห่งอาเดน ทันทที่เสียงประกาศจบ หนุ่มน้อยหน้าตาหล่อเหลา ก็เดินก้าวออกมาจากประตูมิติที่เปิดขึ้นหน้าบ้านวอลสกาย สวัสดีขอรับ คุณหนูเล็ก บ้านรีบแลบพรมอออกมารับเฟริธทันที อ่าว กลับมาแล้วเหรอลูก ไมส่งข่าวมาล่ะ พ่อจะได้ไปรับ คุณปู่เอนาสหันปามลูกชายที่เพิ่งเดินเข้ามา
พ่อไปอาเดนทีไร มีแต่คนมารุมถามเรื่องป้าชินเลน เสียเวลา ผมว่าผมมาเองเร็วกว่า เกทคีปเปอร์มีบริการเยอะแยะ เงินทองก็พอมี จ้างง่ายกว่าเยอะเลย ก้พ่อเปป็นคนเดียวที่รู้รายละเอียดตอนที่เจ๊ไอน์ฮาซัด ผนึกป้าชิลเลนแล้วก็สร้างตราผนึกทั้งเจ็ดหน่ะสิ ว่าแต่ สถาณการณ์ตราผนึกทั้งเจ็ดเป็นไงบ้าง คุณปู่เอนาสถามลูกชาย
ก็แบ่งกันสองฝ่าย แย่งกัน บ้านแทบแตกมาเป็นร้อยปีแล้ว
แต่ไม่มีใครมายุ่มย่ามกะลูก มีบอกพ่อ พ่อจะไปสาปมันให้เป็นกบ
ผมเรียบจนเจบป็นวินด์ไรเดอร์แล้ว ใครมาแหยมก็เสียบไส้ไหลซะเลย แล้วพี่ๆไปไหนเนี่ย เฟริธตอบ
พี่เซไปทำงานยังไม่กลับ ส่วนเจ้าซิดโนจับยู่ใน้องใต้ดินบ้านข้างๆเราเนี่ย คุณปู่เอนาสตอบ
ฮันเตอร์อีกแล้วเหรอเน่ย ทำมสมัยนี้ยังมีอีก เราย้ายมานอกยุโรปสิบเจ็ดชาติเศษแล้วนิ ยังเลิกตามล้างามเช็ดอีกเหรอ เฟริธบ่น
โฮ่งๆๆ ไม่ใช่เจ้าค่ะนายน้อย คุณนายหิมะข้างบ้านเราเป็นสาวใหญ่ตัณหากลับคร่า ขังคุณหนูไว้สนองตัณหาตัวเองคร่า ชิสุเรย์ออนตอบเสียงแจ๋ว ออกมาจากกระจกในห้องโถงกลาง
งั้นเด๋วผมไปช่วยพี่เอง เฟริธรีบวิ่งอย่างคล่องแคลวไปยังห้องรับแขกที่ประดับไปด้วยไอเท็มแปลกๆนับร้อยรายการ แล้วคว้าเอามีสั้นสีแดงโลหิตขึ้นมากำไว้ แล้วย่องออกกไปอย่างเงียบเชียบราวกับล่องหนด้วยความสามารถที่ร่ำเรียนมา เขาสามารถเดินทางดั่งสายลม รวดเร็วและไร้คนสังเกตเห็น เขารีบเดินเข้าบ้านคุณนายหิมะ ทันทีที่ปาดคอของมาโร่ที่เห่าเขาจนคอเกือบขาด เขารบวิ่งลงไปยังห้องใต้ดินที่เขาจับพลังงานของอักษรรูนได้ เขาตรงไปตัดโซ่ที่ล่ามพี่ชายไว้ แล้วหยิบเอาม้วนกระดาษออกมาจากกระเป๋ากางเกงแล้วฉีกออก ทันทีที่กระดาษถูกฉีกออกเข็ถูกพลังบางอย่าง เคลื่อนย้ายเขาและซิดมายังหน้าบ้านวอลหายทันที
กระดิ่งอิซาเบล ทำงานอย่างขันแข็งเช่นเคย คุณหนูรองกับคุณหนูเล็กถึงบ้านแล้ว เจ้าค่าเอ้ย
เฟริธณีบหยุงพี่ชายไปนนพักบนโซฟาในห้องอย่างรวดเร็ว แล้วยกมีดขึ้นกรีดที่แขนตัวเองจนเลิอดไหลหยดเป็นสาย เข้าปากพี่ชาย ทันทีที่เลิอดของเฟถูกกลืน ขนหมาป่าของซิดก็เริ่มหลุดร่วง จนกลับเป็นมนุษย์ ซิดรีบเข้าไปดูบาดแผลของน้องชายทันที
ปัดโธ่เว้ย อีกแล้ว ชั้นทำให้พี่น้องตัวเองเจ็บตัวเพราะคำสาปบ้าๆนี่อีกแล้ว 8ราวที่แล้วก็พี่เซ คราวนี้ก็น้องเฟ แต่ลือดเฟอร่อยกว่าของพี่เซนะ อุ๊บส์ ทำแหลก่อนค่อยว่ากัน จอนนี่ขอผ้าพันแผลหน่อย :ซิดรีบวิ่งไปที่ตุ้ยาชิฟฟี่ทันทีแล้วรับควานหายาใส่แผล แต่นู้มีแต่ถ้วยทองที่บรรยุยาหม่องไว้เต็มอย่างเดียวเท่านั้น ซิดก็ต้องจำใจคว้ายาหม่องมาใช้ก่อน
พี่ซิดฮะ ยาหม่องในถ้วยทองบ้านเราเนี่ย ใส่แผลสดนี่แสบตายหอง มันใช้กับแผลฟกช้ำกับแมลงกัดต่อยดีก่านะพี่ ที่อะคาเดมี่ติดใจกันมาก
มันก็ใช้ได้แหละนะ ฆ่าเชื้อก่อน มีดเก่าๆบ้านเราเชื้อเยอะตายห่ะ ป่ะ ไปล้างมือก่อน เด๋ซพี่สั่งยามาให้กิน
งั้นแม่จัดการเองละกัน คุณย่ามิตสึเนธกางปีกพลังงานออกแล้ววางมือลงบนแผลของลูกคนเล็ก เลือดหยุดไหลทันที แผลปิดสนิทอย่างรวดเร็ว
รับรองไม่มีแผลเป็นแน่ ลูกรัก มิสึเนธหันไปยิ้มให้ลูกคนเล็ก สงสัยเราต้องหาตู้ยาเพิ่มแล้วล่ะแม่ ตู้ชิฟฟี่นี่มันหลอนไปหน่อย
อุ้ย ลืมเทียน คุณนายบ่นพลางรีบวิ่งขึ้นไปบนบ้าน ของดีๆแบบนี้หายาก ต้องเอาให้หนำใจ
ว่าแต่ลูกซิด หนีไปถึงไหนแล้วเนี่ย ไปถามเจ้าอิลดูดีกว่า คุณปู่อนาสบ่นพลางเดินไปที่กระจกบานใหญ่ที่ตั้งอยู่ในห้องโถงกลาง
อิลลูเอย วานใช้เปิดฟ้าส่องสามโลก หาลูกซิดให้หน่อยสิ คุณปุ๋เอนาสพูดกับกระจกที่ด้านในปรากฏร่างของโหรโบราณที่มีหมาพันธุ์ชิสุหมอบอยู่ข้างๆ วันนีเรย์ออนขนยุ่งเชียวนะ อิลไม่แปรงขนให้รึ
คุณหนูรองถูกจับว้ที่ห้องใต้ดินของคุณนายหิมะบ้านข้างๆขอรับ
กรรมล่ะสิพวกฮันเตอร์วาติกันนี่มีสาขานอกยุโรปด้วยรึ เวรละสิ มาอยู่บ้านข้างๆอีกต่างหาก คุณปู่เอนาสบ่น
จีสว่าเอ้ย มานี่เด๋วซิ คุณปู่ตะโกนลั่นบ้าน yes sir!! เสียงตอบรับของสาวน้อยดังขึ้น พร้อมกับเสื้อยืดเอวลอยที่ลอยอยู่กลางอากาศกับกางเกงยีนศ์เอวต่ำที่ลอยได้เช่นกัน แต่อยูในท่าทางที่กำลังเดินลงมาจากบันได
ยัยจี ยังไม่กินไรใช่ไหม ยังล่องหนอยู่นะ เข้าไปบ้านข้างๆหาลูกซิดให้เจอแล้วเขียนรูนทิ้งไว้
yes milord ! พี่เลี้ยงจีสว่าพูดพลางถอดเสื้อผ้าเหวี่ยงไปให้พ่อบ้านจอนนี่ที่ยืนข้างๆแล้วรีบวิ่งออกไปที่บ้านคุณนายหิมะ อย่างรวดเร็ว ทันทีที่เข้าเขตบ้าน มาโร่ สุนัขของบ้านพงไพรธาราก็เห่ากรรโชกขึ้นมาทันที
แต่ก็ได้แตเห่าเพราะมองไม่เห็นตัว จีสว่าเปิดประตูที่ไม่ได้ล็อคไว้อย่างง่ายดาย พื้นบ้านก็ไม่ได้ปิดกลับคืน จีสว่าจึงรีบเดิน ลงใต้ในห้องใต้ยินที่คุณนายยังไม่กลับลงมา
my god what the hell the women did to u young master จีสว่าพูดพลางใช้เหล็กแหลมที่เผาไฟอยู่ในห้องมาขีนเขียนอักษรรูนที่เอนาสสั่งมา ลงบนพื้นใกล้กับร่างของซิด อักษรรูนบนพื้นส่งแสงสีฟ้าเรืองรองทันที่ที่เขียนเสร็จ จีสว่ารีบวิ่งออกจากห้องใต้ดินอย่างรวดเร็วกลับไปยังบ้านวอลสกาย
กริ๊งๆๆๆๆ แหง่งฟงหางๆๆๆๆ เสียงระฆํงอิซาเบลทั้งขึ้นพร้อมด้วยเสียงประกาศ คุณหนูเล็กเฟริธกำลังกลับมายังบ้าน ด้วยบริการของเกทคีปเปอร์แห่งอาเดน ทันทที่เสียงประกาศจบ หนุ่มน้อยหน้าตาหล่อเหลา ก็เดินก้าวออกมาจากประตูมิติที่เปิดขึ้นหน้าบ้านวอลสกาย สวัสดีขอรับ คุณหนูเล็ก บ้านรีบแลบพรมอออกมารับเฟริธทันที อ่าว กลับมาแล้วเหรอลูก ไมส่งข่าวมาล่ะ พ่อจะได้ไปรับ คุณปู่เอนาสหันปามลูกชายที่เพิ่งเดินเข้ามา
พ่อไปอาเดนทีไร มีแต่คนมารุมถามเรื่องป้าชินเลน เสียเวลา ผมว่าผมมาเองเร็วกว่า เกทคีปเปอร์มีบริการเยอะแยะ เงินทองก็พอมี จ้างง่ายกว่าเยอะเลย ก้พ่อเปป็นคนเดียวที่รู้รายละเอียดตอนที่เจ๊ไอน์ฮาซัด ผนึกป้าชิลเลนแล้วก็สร้างตราผนึกทั้งเจ็ดหน่ะสิ ว่าแต่ สถาณการณ์ตราผนึกทั้งเจ็ดเป็นไงบ้าง คุณปู่เอนาสถามลูกชาย
ก็แบ่งกันสองฝ่าย แย่งกัน บ้านแทบแตกมาเป็นร้อยปีแล้ว
แต่ไม่มีใครมายุ่มย่ามกะลูก มีบอกพ่อ พ่อจะไปสาปมันให้เป็นกบ
ผมเรียบจนเจบป็นวินด์ไรเดอร์แล้ว ใครมาแหยมก็เสียบไส้ไหลซะเลย แล้วพี่ๆไปไหนเนี่ย เฟริธตอบ
พี่เซไปทำงานยังไม่กลับ ส่วนเจ้าซิดโนจับยู่ใน้องใต้ดินบ้านข้างๆเราเนี่ย คุณปู่เอนาสตอบ
ฮันเตอร์อีกแล้วเหรอเน่ย ทำมสมัยนี้ยังมีอีก เราย้ายมานอกยุโรปสิบเจ็ดชาติเศษแล้วนิ ยังเลิกตามล้างามเช็ดอีกเหรอ เฟริธบ่น
โฮ่งๆๆ ไม่ใช่เจ้าค่ะนายน้อย คุณนายหิมะข้างบ้านเราเป็นสาวใหญ่ตัณหากลับคร่า ขังคุณหนูไว้สนองตัณหาตัวเองคร่า ชิสุเรย์ออนตอบเสียงแจ๋ว ออกมาจากกระจกในห้องโถงกลาง
งั้นเด๋วผมไปช่วยพี่เอง เฟริธรีบวิ่งอย่างคล่องแคลวไปยังห้องรับแขกที่ประดับไปด้วยไอเท็มแปลกๆนับร้อยรายการ แล้วคว้าเอามีสั้นสีแดงโลหิตขึ้นมากำไว้ แล้วย่องออกกไปอย่างเงียบเชียบราวกับล่องหนด้วยความสามารถที่ร่ำเรียนมา เขาสามารถเดินทางดั่งสายลม รวดเร็วและไร้คนสังเกตเห็น เขารีบเดินเข้าบ้านคุณนายหิมะ ทันทีที่ปาดคอของมาโร่ที่เห่าเขาจนคอเกือบขาด เขารบวิ่งลงไปยังห้องใต้ดินที่เขาจับพลังงานของอักษรรูนได้ เขาตรงไปตัดโซ่ที่ล่ามพี่ชายไว้ แล้วหยิบเอาม้วนกระดาษออกมาจากกระเป๋ากางเกงแล้วฉีกออก ทันทีที่กระดาษถูกฉีกออกเข็ถูกพลังบางอย่าง เคลื่อนย้ายเขาและซิดมายังหน้าบ้านวอลหายทันที
กระดิ่งอิซาเบล ทำงานอย่างขันแข็งเช่นเคย คุณหนูรองกับคุณหนูเล็กถึงบ้านแล้ว เจ้าค่าเอ้ย
เฟริธณีบหยุงพี่ชายไปนนพักบนโซฟาในห้องอย่างรวดเร็ว แล้วยกมีดขึ้นกรีดที่แขนตัวเองจนเลิอดไหลหยดเป็นสาย เข้าปากพี่ชาย ทันทีที่เลิอดของเฟถูกกลืน ขนหมาป่าของซิดก็เริ่มหลุดร่วง จนกลับเป็นมนุษย์ ซิดรีบเข้าไปดูบาดแผลของน้องชายทันที
ปัดโธ่เว้ย อีกแล้ว ชั้นทำให้พี่น้องตัวเองเจ็บตัวเพราะคำสาปบ้าๆนี่อีกแล้ว 8ราวที่แล้วก็พี่เซ คราวนี้ก็น้องเฟ แต่ลือดเฟอร่อยกว่าของพี่เซนะ อุ๊บส์ ทำแหลก่อนค่อยว่ากัน จอนนี่ขอผ้าพันแผลหน่อย :ซิดรีบวิ่งไปที่ตุ้ยาชิฟฟี่ทันทีแล้วรับควานหายาใส่แผล แต่นู้มีแต่ถ้วยทองที่บรรยุยาหม่องไว้เต็มอย่างเดียวเท่านั้น ซิดก็ต้องจำใจคว้ายาหม่องมาใช้ก่อน
พี่ซิดฮะ ยาหม่องในถ้วยทองบ้านเราเนี่ย ใส่แผลสดนี่แสบตายหอง มันใช้กับแผลฟกช้ำกับแมลงกัดต่อยดีก่านะพี่ ที่อะคาเดมี่ติดใจกันมาก
มันก็ใช้ได้แหละนะ ฆ่าเชื้อก่อน มีดเก่าๆบ้านเราเชื้อเยอะตายห่ะ ป่ะ ไปล้างมือก่อน เด๋ซพี่สั่งยามาให้กิน
งั้นแม่จัดการเองละกัน คุณย่ามิตสึเนธกางปีกพลังงานออกแล้ววางมือลงบนแผลของลูกคนเล็ก เลือดหยุดไหลทันที แผลปิดสนิทอย่างรวดเร็ว
รับรองไม่มีแผลเป็นแน่ ลูกรัก มิสึเนธหันไปยิ้มให้ลูกคนเล็ก สงสัยเราต้องหาตู้ยาเพิ่มแล้วล่ะแม่ ตู้ชิฟฟี่นี่มันหลอนไปหน่อย