เจ็บตัวหมดสภาพไปกว่าสามเดือน กลับมาที่ทำงานซะที หายสนิทซะที มีแต่คนคิดถึง แหงล่ะ อาจารย์หล่อใสปิ๊งแบบนี้มีที่เยอะไหนกัน จะให้ถูกต้องคือมีเราคนเดียวต่างหาก คู่แข่งความหน้าตาดีก็ลาออกไปสอนทีอื่นแล้ว -.- มุหึหึ ไม่ค่อยจะหลงตัวเองเลยนะชั้น -*-

ไม่ตาย ไม่พิการก็บุญแล้ว ไปหาหมอที่กรุงเทพก็มีแต่เรื่องผิวหนังกะแผลเป็น หมอกระดูกพอใจในอาการมาก สบายสุดๆ กลับมาก็แวะไปหาหมอที่รักษาตั้งแต่แรกมา เขายังตกใจเลยว่าถอด brace แล้วหรือ กับอาการที่ดีแบบสุดๆ หมอก็ชมเช่นเคยว่าเป็นคนไข้ที่ถึกและโชคดีมาก

กลับมานี่งานเอกสารรออ่านรอเห็นชอบ กองใหญ่ควายมาก วันี้ทั้งวันยังอ่านไม่หมดเลย -*-