วันนี้ ไปอออกบรรยาให้ความรู้เกษตรกร ด้านการเพาะเลี้ยงปลาทับทิมในกระชังและไปให้คำปรึกษา ปัญหาที่เกิดขึ้น

เป็นโครงการคลีนิกเทคโลยีของกระทรวงวิทย์ฯ ที่ให้งบมหาลัยมาประสานงานกับประมงจังหวัด ออกไปช่วยเกษตกรในพื้นที่ของจังหวัดตรัง

เหนื่อยตั้งแต่วันอาทิตย์ ต้องเตรียมสารเคมีสำหรับตรวจคุณภาพน้ำ เตรียมสองวันเต้ฒๆกกว่าจะครบ

จมูกก็จะพัง มือจะเปื่อยตาย

มีแต่ กรดเข้มข้น ด่างเข้มข้นและไอระเหยที่เป็นสารก่อมะเร็ง

เอาวะ เพื่อเกษตรกรไทย

ขนาดทำในตู้ดูดควัน ถุงมือก็ใส่นะ แต่สารเคมีมันเข้มข้นมากๆ

คของ streptococcosis ในลานิลแบบชัดมากๆ เก็บตัวอย่างมา ขยายเชื้อ สำหรับทำวัคซีนสำหรับเกษตรกรกลุ่มนี้แล้ว ฮ่าๆๆ

แต่วันนี้เหนื่อยจริงๆนะให้ตายสิ

สอนเกษตรกร ไตเตรท สอนใช้บิวเรตต์

แต่เกษตรกรก็ทำกันได้นะ ไม่มีอะไรยากเย็นเกินความพยายามคนหรอก

แต่เหนือยจริงๆ ทั้งบรรยายทั้งให้คำปรึกษา เดินไปเดินมมา สมองทำงานตลอดเวลา

ก็เลยมานึกย้อนว่า เราทำงานวันเดียว ยังเหนื่อยขนาดนี้

แล้วในหลวงที่ทรงงานเพื่อเกษตรดรไทย มา 60 ปี พระองค์จะเหนื่อยสักขนาดไหน เพื่อปากท้องของประชาชน

ท่านทรงงานวันเดียวอาจจะมากกว่า ที่ผมจะทำได้ทั้งชีวิตอีก