กริ๊กๆๆ ครื่ด คุณนายหิมะกดกลไกบางอย่างบนเสาบ้านชั้นล่าง ทำให้พื้นบ้านเลื่อนออกจนเห็นบันไดที่นำสู่ห้องใต้ดินขนาดใหญ่ใต้บ้านพงไพรธาราที่เต็มไปด้วยอุปกรณ์ทรมานนัสิบรายการไม่ว่าจะเป็นไอรอน เมย์เดนหรือว่าตะกร้อเหล็กขนาดใหญ่ กงล้อทรมาน คุณนายหิมะใช้กำลังช้างสารแบกมนุษย์หมาป่าซิดลงไปยังห้องใต้ดินแล้วล่ามซิดไว้กับกงล้อทรมานด้วยโซ่เงินแท้ ที่จิกเข้าไปล็อคถึงกระดูกแขนขา คุณนายหิมะหันไปหยิบเอาแส้หางกระเบนที่แขวนกับผนังขึ้นมาลองเหวี่ยงดู พลางลูบไล้ไปตามกล้ามเนื้อแน่นของมนุษย์หมาป่าอย่างพอใจ
อุ้ย ลืมเทียน คุณนายบ่นพลางรีบวิ่งขึ้นไปบนบ้าน ของดีๆแบบนี้หายาก ต้องเอาให้หนำใจ
ว่าแต่ลูกซิด หนีไปถึงไหนแล้วเนี่ย ไปถามเจ้าอิลดูดีกว่า คุณปู่อนาสบ่นพลางเดินไปที่กระจกบานใหญ่ที่ตั้งอยู่ในห้องโถงกลาง
อิลลูเอย วานใช้เปิดฟ้าส่องสามโลก หาลูกซิดให้หน่อยสิ คุณปุ๋เอนาสพูดกับกระจกที่ด้านในปรากฏร่างของโหรโบราณที่มีหมาพันธุ์ชิสุหมอบอยู่ข้างๆ วันนีเรย์ออนขนยุ่งเชียวนะ อิลไม่แปรงขนให้รึ
คุณหนูรองถูกจับว้ที่ห้องใต้ดินของคุณนายหิมะบ้านข้างๆขอรับ
กรรมล่ะสิพวกฮันเตอร์วาติกันนี่มีสาขานอกยุโรปด้วยรึ เวรละสิ มาอยู่บ้านข้างๆอีกต่างหาก คุณปู่เอนาสบ่น
จีสว่าเอ้ย มานี่เด๋วซิ คุณปู่ตะโกนลั่นบ้าน yes sir!! เสียงตอบรับของสาวน้อยดังขึ้น พร้อมกับเสื้อยืดเอวลอยที่ลอยอยู่กลางอากาศกับกางเกงยีนศ์เอวต่ำที่ลอยได้เช่นกัน แต่อยูในท่าทางที่กำลังเดินลงมาจากบันได
ยัยจี ยังไม่กินไรใช่ไหม ยังล่องหนอยู่นะ เข้าไปบ้านข้างๆหาลูกซิดให้เจอแล้วเขียนรูนทิ้งไว้
yes milord ! พี่เลี้ยงจีสว่าพูดพลางถอดเสื้อผ้าเหวี่ยงไปให้พ่อบ้านจอนนี่ที่ยืนข้างๆแล้วรีบวิ่งออกไปที่บ้านคุณนายหิมะ อย่างรวดเร็ว ทันทีที่เข้าเขตบ้าน มาโร่ สุนัขของบ้านพงไพรธาราก็เห่ากรรโชกขึ้นมาทันที
แต่ก็ได้แตเห่าเพราะมองไม่เห็นตัว จีสว่าเปิดประตูที่ไม่ได้ล็อคไว้อย่างง่ายดาย พื้นบ้านก็ไม่ได้ปิดกลับคืน จีสว่าจึงรีบเดิน ลงใต้ในห้องใต้ยินที่คุณนายยังไม่กลับลงมา
my god what the hell the women did to u young master จีสว่าพูดพลางใช้เหล็กแหลมที่เผาไฟอยู่ในห้องมาขีนเขียนอักษรรูนที่เอนาสสั่งมา ลงบนพื้นใกล้กับร่างของซิด อักษรรูนบนพื้นส่งแสงสีฟ้าเรืองรองทันที่ที่เขียนเสร็จ จีสว่ารีบวิ่งออกจากห้องใต้ดินอย่างรวดเร็วกลับไปยังบ้านวอลสกาย
กริ๊งๆๆๆๆ แหง่งฟงหางๆๆๆๆ เสียงระฆํงอิซาเบลทั้งขึ้นพร้อมด้วยเสียงประกาศ คุณหนูเล็กเฟริธกำลังกลับมายังบ้าน ด้วยบริการของเกทคีปเปอร์แห่งอาเดน ทันทที่เสียงประกาศจบ หนุ่มน้อยหน้าตาหล่อเหลา ก็เดินก้าวออกมาจากประตูมิติที่เปิดขึ้นหน้าบ้านวอลสกาย สวัสดีขอรับ คุณหนูเล็ก บ้านรีบแลบพรมอออกมารับเฟริธทันที อ่าว กลับมาแล้วเหรอลูก ไมส่งข่าวมาล่ะ พ่อจะได้ไปรับ คุณปู่เอนาสหันปามลูกชายที่เพิ่งเดินเข้ามา
พ่อไปอาเดนทีไร มีแต่คนมารุมถามเรื่องป้าชินเลน เสียเวลา ผมว่าผมมาเองเร็วกว่า เกทคีปเปอร์มีบริการเยอะแยะ เงินทองก็พอมี จ้างง่ายกว่าเยอะเลย ก้พ่อเปป็นคนเดียวที่รู้รายละเอียดตอนที่เจ๊ไอน์ฮาซัด ผนึกป้าชิลเลนแล้วก็สร้างตราผนึกทั้งเจ็ดหน่ะสิ ว่าแต่ สถาณการณ์ตราผนึกทั้งเจ็ดเป็นไงบ้าง คุณปู่เอนาสถามลูกชาย
ก็แบ่งกันสองฝ่าย แย่งกัน บ้านแทบแตกมาเป็นร้อยปีแล้ว
แต่ไม่มีใครมายุ่มย่ามกะลูก มีบอกพ่อ พ่อจะไปสาปมันให้เป็นกบ
ผมเรียบจนเจบป็นวินด์ไรเดอร์แล้ว ใครมาแหยมก็เสียบไส้ไหลซะเลย แล้วพี่ๆไปไหนเนี่ย เฟริธตอบ
พี่เซไปทำงานยังไม่กลับ ส่วนเจ้าซิดโนจับยู่ใน้องใต้ดินบ้านข้างๆเราเนี่ย คุณปู่เอนาสตอบ
ฮันเตอร์อีกแล้วเหรอเน่ย ทำมสมัยนี้ยังมีอีก เราย้ายมานอกยุโรปสิบเจ็ดชาติเศษแล้วนิ ยังเลิกตามล้างามเช็ดอีกเหรอ เฟริธบ่น
โฮ่งๆๆ ไม่ใช่เจ้าค่ะนายน้อย คุณนายหิมะข้างบ้านเราเป็นสาวใหญ่ตัณหากลับคร่า ขังคุณหนูไว้สนองตัณหาตัวเองคร่า ชิสุเรย์ออนตอบเสียงแจ๋ว ออกมาจากกระจกในห้องโถงกลาง
งั้นเด๋วผมไปช่วยพี่เอง เฟริธรีบวิ่งอย่างคล่องแคลวไปยังห้องรับแขกที่ประดับไปด้วยไอเท็มแปลกๆนับร้อยรายการ แล้วคว้าเอามีสั้นสีแดงโลหิตขึ้นมากำไว้ แล้วย่องออกกไปอย่างเงียบเชียบราวกับล่องหนด้วยความสามารถที่ร่ำเรียนมา เขาสามารถเดินทางดั่งสายลม รวดเร็วและไร้คนสังเกตเห็น เขารีบเดินเข้าบ้านคุณนายหิมะ ทันทีที่ปาดคอของมาโร่ที่เห่าเขาจนคอเกือบขาด เขารบวิ่งลงไปยังห้องใต้ดินที่เขาจับพลังงานของอักษรรูนได้ เขาตรงไปตัดโซ่ที่ล่ามพี่ชายไว้ แล้วหยิบเอาม้วนกระดาษออกมาจากกระเป๋ากางเกงแล้วฉีกออก ทันทีที่กระดาษถูกฉีกออกเข็ถูกพลังบางอย่าง เคลื่อนย้ายเขาและซิดมายังหน้าบ้านวอลหายทันที
กระดิ่งอิซาเบล ทำงานอย่างขันแข็งเช่นเคย คุณหนูรองกับคุณหนูเล็กถึงบ้านแล้ว เจ้าค่าเอ้ย
เฟริธณีบหยุงพี่ชายไปนนพักบนโซฟาในห้องอย่างรวดเร็ว แล้วยกมีดขึ้นกรีดที่แขนตัวเองจนเลิอดไหลหยดเป็นสาย เข้าปากพี่ชาย ทันทีที่เลิอดของเฟถูกกลืน ขนหมาป่าของซิดก็เริ่มหลุดร่วง จนกลับเป็นมนุษย์ ซิดรีบเข้าไปดูบาดแผลของน้องชายทันที
ปัดโธ่เว้ย อีกแล้ว ชั้นทำให้พี่น้องตัวเองเจ็บตัวเพราะคำสาปบ้าๆนี่อีกแล้ว 8ราวที่แล้วก็พี่เซ คราวนี้ก็น้องเฟ แต่ลือดเฟอร่อยกว่าของพี่เซนะ อุ๊บส์ ทำแหลก่อนค่อยว่ากัน จอนนี่ขอผ้าพันแผลหน่อย :ซิดรีบวิ่งไปที่ตุ้ยาชิฟฟี่ทันทีแล้วรับควานหายาใส่แผล แต่นู้มีแต่ถ้วยทองที่บรรยุยาหม่องไว้เต็มอย่างเดียวเท่านั้น ซิดก็ต้องจำใจคว้ายาหม่องมาใช้ก่อน
พี่ซิดฮะ ยาหม่องในถ้วยทองบ้านเราเนี่ย ใส่แผลสดนี่แสบตายหอง มันใช้กับแผลฟกช้ำกับแมลงกัดต่อยดีก่านะพี่ ที่อะคาเดมี่ติดใจกันมาก

มันก็ใช้ได้แหละนะ ฆ่าเชื้อก่อน มีดเก่าๆบ้านเราเชื้อเยอะตายห่ะ ป่ะ ไปล้างมือก่อน เด๋ซพี่สั่งยามาให้กิน
งั้นแม่จัดการเองละกัน คุณย่ามิตสึเนธกางปีกพลังงานออกแล้ววางมือลงบนแผลของลูกคนเล็ก เลือดหยุดไหลทันที แผลปิดสนิทอย่างรวดเร็ว
รับรองไม่มีแผลเป็นแน่ ลูกรัก มิสึเนธหันไปยิ้มให้ลูกคนเล็ก สงสัยเราต้องหาตู้ยาเพิ่มแล้วล่ะแม่ ตู้ชิฟฟี่นี่มันหลอนไปหน่อย

ในเช้าที่แสน สดใส้~~~~~~ สดใสวันนี้ของประเทศสารขัณฑ์(มั้ง)
...คุณนายหิมะเจ้าของบ้านพงไพรธาราสุดหรูเริ่มสะแมนแตนแห่งยุคเดินกรีดกรายออกมาจากประตูบ้านทรงวิคตอเรียนอันหรูหรา มาชมเสียงไก่ขนตามปกติ(รึปล่าว)
" โอวววว อากาศดีจังเลย อะ~ฮ๊างงง " คุณนายหุบพัดแล้วบิดขี้เกียจ
" โอ้ โฮ๊ะ~~~~~ๆๆๆ ช้านก็ยังสวยสุดแถวนี้เหมือนเดิม โฮ๊ะๆๆๆ~~~~( แหงล่ะ ยังไม่มีใครออกมาจากบ้านเลย)"
แต่ก็เกิดสิ่งที่ประหลาดที่สุดในศตวรรษ(แล้วมั้ง) ก็บังเกิดขึ้นต่อหน้าคุณนายหิมะ บ้าน (บ้านเนี่ยแหละเข้าใจป่าว บ้าน)กำลังตั้งอกตั้งใจเดินพะเยิบพะยาบมา (ก็บอกแล้วไงว่าบ้าน แค่มีขาเอง วู้~)
คุณนายหิมะมองอย่างแปลกใจ แล้วกรีดกรายเดินไปดูต่อ
" อะ~ฮ๊าง เดี๋ญวนี้วิทยาการก้าวหน้า ขนาดมีบ้านเดินได้แล้วเหรอนี่ เจ้าของบ้านต้องเป็นหนุ่มหล่อล่ำมหาเศรษฐีแน่ๆเลย อะ~อึ๊ง"( เฮ่ยๆ คุณเธอ มีสามีแล้วนะฟุ้ย) แต่ปล่าวหรอก ใช่ที่ไหนหนายเล่า
..พล้อกๆ กึงๆ กุกกังๆ โครมๆ เพล้งๆ...
บ้านหดขาลงแล้วทิ้งตัวลงบนที่ว่างๆข้างๆบ้านคุณนายพอดีเป๊ะ จนเกิดแผ่นดินไหวขนาด 4.5 ริดเตอร์แบบย่อมๆขึ้น (เอาเต๊อะ ไหวนิดหน่อยเอง)
คุณนายรีบวิ่งฉุยฉายไปดูบ้านข้างๆที่เพิ่งย้ายเข้ามาอยู่ใหม่สดๆร้อนๆเป็นที่สุด
" อยากเจอเจ้าของบ้านจัง อะ~ฮึ๊ง " หินะพูดพลางบิดตัวไปมา (ไม่เห็นมีใครเลยนี่นา)
อยู่ดีๆ อากาศข้างๆคุณนายก็ทะลุเป็นรูแบบทำมุม 90 องศากับด้านข้างของคุณนาย( เอ๊ะ เข้าใจป่าวเนี่ย วาดรูปดูก็รู้เองแหละ เอ้า ต่อ) ตามมาด้วยชายแก่ในชุดแปลกๆที่เหมือนกับโรมันผสมกรีกผสมแฟนตาซีเดินออกมาจากรูทะลุของอากาศนั้น (ย้างงงงง~~~ แค่นั้นพอที่ไหนกัน) เสียงอัลตร้าโซนิกดังก็แว่วๆมาแต่ใกล้ วัตถุบินลึกลับบางอย่างพุ่งมายังคุณนายหิมะด้วยความเร็วเหนือเสียงหลายเท่า (แต่หน้าต่างไม่ยักแตกสักบานแฮะ ไม่มีแรงอัดลมด้วย )มาหยุดกึกตรงข้างๆชายแก่พอดิบพอดี ไม่ใช่ UFO นะ แต่เป็นหญิงสูงวัยท่าทางองอาจพร้อมกับปีกพลังงาน(มั้ง)
ผู้สูงอายุทั้งสองเดินยิ้มมายังคุณนายอย่างอารมณ์ดี๊~~~ดี
" ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะ พวกเราเพิ่งจะย้ายมา " ทั้งสองพูดพร้อมกัน
" กูรี๊ตโตะ!!! " คุณนายนึกในใจ " แทนที่จะเป็นคุณชายหล่อล่ำกลับเป็นคุณปู่คุณย่า สองคนเนี่ยนะเรอะ แย่ๆ "
" เอ่อ ยินดีค่ะ ดิฉันหิมะ พงไพรธารานะเจ้าคะ ยินดี๊~~~~~ยินดี ม๊ากกกกกก~~~~มากเลยเจ้าค่ะ"คุณนายตอบเสียงใสแน๋ว (จริงใจเหลือเกิ๊น แม่คุณเอ้ย)
" เอ่อ ผมชื่อเอนาส แล้วนี่ก็มิตสึเนธ ภรรยากระผม " ชายแก่ผายมือไปยังหญิงสูงอายุ(พอๆกัน) คุณเธอก็พยักหน้ารับ
" แล้วนี่จะมาอยู่กันสองคนตายายเองเหรอเจ้าขา~~" คุณนายหิมะถาม
" อ่อ กับครอบครัวๆเล็กน่ารักของเราจ้ะ ^ ^" มิตสึเนธบอก
"โฮกกกกกก...โกร่วว แง้ววว เนี๊ยวว =''=...... "เสียงเหมือนเสียงหมี(เรอะ)ดังขึ้น จากทางด้านหลังบ้าน แล้วหมีหลังแดงพันธ์พิเศษก็เดินดุ่มๆออกมาจากหลังบ้าน แล้วก็มั่งจุมปุ้กอยู่ใต้ต้นไม้ พร้อมกับทำท่าเขี่ยรังผึ้งแถวนั้นอย่างน่ารักน่าชัง( กรุณานึกถึงหมี Pooh แต่นี้เป็นหมีหลังแดงขนาดสามเมตรเอง หยวนๆได้เนาะ)
" อ่อ นั้นเป็นคนสวนของเราเอง โดนน้ำร้อนทีไรเป็นแบบทุกที ไว้รดน้ำต้นไม้ก็เป็นคนเอง " คุณปู่เอนาสบอก
" โฮ่ๆๆๆ เริ่ดมากค่ะ คนใช้สกิลสูงจังเลย " คุณนายเอ่ยปากชม
" โป่วเอ้ย รดน้ำต้นไม้ได้แล้ว!!!!" เสียงดังปายฟ้าดินถล่มของมิตสึเนธดังขึ้นจนบ้านสั่น แล้วบ้านก็เริ่มเหงื่อตก หมีหลังแดงเองก็สะดุ้งสุดตัวแล้วรีบกลิ้งหลุนๆ ไปหยิบสายยางที่บ้านยื่นมาให้(อย่าตกใจ บอกว่าบ้านส่งให้ ไม่ได้พิมพ์ผิดนา) แล้วก็ลุกขึ้นเดินไปเปิดก๊อกน้ำ แล้วนั่งรดน้ำต้นไม้แบบเซ็งๆ
ชะแว้บ!!! เมื่อละอองน้ำถูกร่างหมีตัวน้อย(เหรอ) หมีก็หลายร่างกลับเป็นจอมยุทธ์จีน(กรุณานึกอิมเมจของลี้คิ้มฮวงจะได้อรรถรสยิ่ง) กำลังนั่งรถน้ำต้นไม้แบบเนือยๆอยู่
" กลับเป็นคนแล้ว เห็นมั้ย ^ ^ " คุณปู่เอนาสบอก
" แว้กกกกๆๆๆ ตายแล้นนน สายแล้วเหวยยยย!!!" เสียงของชายหนุ่มดังขึ้นมาจากตัวบ้าน เขาวิ่งออกมาพร้อมกับกระเป๋าเครื่องมือแพทย์และชุดกาว์น เป็นคุณหมอหนุ่มรูปหล่อนี่เอง
" โอ้วววว อะ~~ฮึ๊ง~~~ หล่อเริ่ดม้ากกกกค่ะ ใครอะคะคุณปู่ขา คุณหมอหนุ่มคนนี้ อะ~ฮึ๊ง" คุณนายกรี๊ดกร๊าดขึ้นมาในทันทีที่เห็นคุณหมอหนุ่มวิ่งออกมา
" ผมไปโรงฯบาลก่อนนะคุณพ่อคุณแม่ " เขาตะโกนพลางโกยตีนหมา วิ่งฝุ่นคลุ้งหายลับไป 400 เมตรใน 1 วินาที( อืมม เนี่ยช้าแล้ว)
" ลูกชายเราเองชื่อซิด เป็นหมอหน่ะ " คุณปู่เอนาสตอบ "ดูซิ ข้าวเช้ายังไม่กินเลย "
" งั้นแม่ว่าเราเชิญคุณนายเข้าบ้านเราก่อนดีไหม จะได้แนะนำให้รู้จักคนอื่นด้วย" มิตสึเนธหันไปบอกกับคุณปู่เอนาส
" โอววว จนาดลูกชายยังหล่อล่ำขนาดนี้ ในบ้านต้องมีหนุ่มๆอีกแน่เลย อะ~~ฮ๊าง " คุณนายคิดไปหยักหน้ารับหงึกๆไป
เฟี๊ยววววววววววววววววววว ฟ้าวววววววว บางสิ่งบายอย่างบืนวนรอตัวคุณนายหิมะ อย่างรวดเร็วกว่า 785 รอบ แล้วพุ่งไปหยุดกึกที่ไหล่ของคุณปู่อย่างรวดเร็ว อ้อ คราวนี้เป็นเหยี่ยวแฮะ
" แกว้กๆๆ ยินดีที่ได้รู้จักคุณนาย แกว้กๆ " นกพูด ( ไม่ใช่นกแก้วนา บอกว่าเหยี่ยวก็เหยี่ยวเด่ะ!)
" นี่เจ้าโฮรัส นกของพ่อเขาเอง ^ ^ " มิตสึเนธบอก
" โอ้วววว เริ่ดมากค่า~~~~ นกแก้วพันธ์ใหม่ ( เหยี่ยวว้อย แม่คู้ณณณ ) " คุณนายกรี๊ดกร๊าดอีกแล้วครับท่าน( ทำใจเต๊อะ แม่คนนี้กรี๊ดทั้งเรื่องแหละ)
" แกว้กกๆ " โฮรัสกระพือปีกแล้วบินเข้าบ้านไปอย่างรวดเร็ว
" เอาล่ะๆ เข้าบ้านก่อนดีกว่าน่อ จะได้เลี้ยงข้าวคุณนายด้วย " คุณปู่พูดค่อ
" อะ~ฮ๊าง เดี๊ยนมิปฏิเสธน้ำใจคุณปู่หรอกค่า โฮ๊ะๆๆๆ" ว่าแล้วคุณนายก็เดินสะพัดพักทำท่าฉุยฉายเดินน้ำคุณย่ามิตสึเนธกับคุณปู่เอนาสไปเลย
" รอพี่ด้วยสิจ้ะ~~~~~~ เมียจ๋า " ชายวัยกลางคนวิ่งกระหืดกระหอบมาจากไหนก็ไม่รู้ ( อ่อ นี่สามีคุณนายเอง ไม่ต้องตกใจ)
คุณนายหันขวับเอาพัดชาแนลสุดหรูปะทะกับคุณสามีอย่างแรง จนเขากลิ้งกระเด็นไป 368 ตลบ กลางอากาศ แล้วตกปุ๊ลงพื้นที่เดิม
" อย่าเอะอะสิย้ะ!! นี่ต่อหน้าแขกนะยะ" คุณนายดุคุณฝาละมีเสียงแข็ง
" อุ้ย ต๊ายตาย ลืมแนะนำไปค่ะคุณปู่คุณย่า นี่สามีเดี๊ยน คุณน่ารู้เองฮ่า~~~~" คุณนายหิมะจับหัวคุณสามีผงกเงิ่กๆแล้วก็ใช้ท่าทุ่มสะฟ้านฟ้าผลิกพิภพโลกาเหวี่ยงคุณสามีกลับไปในบ้านของตัวเอง
คุณปู่กับคุณย่ามองหน้ากันอย่างเหงื่อตกเล็กน้อย แล้วเดินนำคุณนายเข้าไปในบ้าน
" เชิญจ้ะ ^ ^" คุณปู่เอนาสผายมือเข้าไปในบ้านที่แสนโฮ่โถงกว่าที่เห็นจากภายนอกประมาณ 60 เท่า ประดับประดาด้วยไอเท็มลึกลับเพียบ! (มาจากไหนก็ไม่รู้อย่าไปนึกมันเลย) แล้วก็คนในบ้านอีกเพียบกำลังนั่งที่โต๊ะอาหารในบ้าน อีก 4 คน ตามประสาพ่อแม่ลูก คุณพ่อ ภรรยา ลูกสาวอีกสอง
" นี่คุณนายหิมะ เพื่อนบ้านใหม่เรา ^ ^ " เอนาสบอกกับทุกคนในบ้าน
" โน่นก็ลูกชายผมอีกคนเซรอส ตอนนี้เป็นโปรแกรมเมอร์อยู่ โน่นก็ฟิลจังเป็นลูกสะใภ้ แล้วก็หลานสาวสุดน่าร้ากกกกก~~~ เซจังกับอายะจัง"
..ทั้งสี่คนพูดพร้อมกัน " ยินดีที่ได้รู้จักค่า~~~คร้าบบ~~~ "....
" โฮยๆๆ ^^'' จะแปดโมงแล้วอ่ะ วันนี้โรงเรียนเปิดวันแรก หนูไปก่อนนะค้า" เซจังพูดขึ้นมาก่อนเลย
ชะแว้บ!!! ปุ้งๆ!! ( ควันขโมงเลยแฮะ ) เซจังกลายร่างจากคนไปเป็นหิ่งน้อยน้อยน่ารักน่าเอ็นดู(จนแทบมองไม่เห็น) บินฉวัดเฉวียนออกไปอย่างรวดเร็ว
" อาจะจังก็ด้วยค่ะ ต้องไปแล้วเหมือนกัน ไปก่อนนะคะ คุณปู่คุณย่าคุณพ่อคุณแม่แล้วก็คุณนายด้วยค่ะ " อายะรีบลุกจากโต๊ะ
พรึ่บ!!! ฟั่บๆๆ ( อย่าตกใจ แค่กางปีกเอง แม่คุณเธอเขาเป็นนางฟ้า อย่าคิดมากๆ) แล้วอายะก็บินออกนอกหน้าต่างไป
" เอ.. สงสัยเราจะย้ายบ้านช้าไปหน่อยนะเนี่ย รีบกันใหญ่ " คุณปู่เอนาสบ่น " สงสัยต้องอดข้าวอดน้ำบ้านแล้วมั้งเนี่ย น้ำหนักชักจะเยอะ เดินช้าเชียว "
.....ครืนๆ ก้องแก้งๆ ....
" ขออภัยขอรับคุณท่าน " บ้านขอโทษ ( ก็บอกแล้วว่าบ้านพูด ไม่เข้าใจรึไง!!!)
" แล้วคนอื่นๆล่ะ ไปไหนกันทำไมยังไม่มากินข้าว " มิตสึเนธหันไปถามฟิล
" สงสัยกำลังจัดของกันอยู่มั้งคะคุณแม่ " ฟิลตอบอย่างยิ้มแย้มแล้วตักข้าวใส่จานแล้วนำมาเสิร์ฟให้กับคุณนายหิมะ ( เอ.. ไปนั่งที่โต๊ะตั้งแต่เมื่อไหร แต่ก็ช่างเถอะ ไหนๆก็นั่งแล้ว)
" จอนนี่จ๋า อาหารที่เหลื่อละจ้ะเสร็จหรือยัง" ฟิลหันไปถามทางห้องครัว ฟิลหันในถามหัวหน้าพ่อบ้านในชุดสูทผูกหูกระตายดูภูมิฐาน..เขาล่ะจอห์นนี่ ก็อดแฮนด์ หนึ่งในห้าก็อดแฮนด์ผู้เคยทำให้โลกระส่ำระสายมาแล้วซึ่งขณะนี้เกษียณตัวเองมาทำหน้าที่เป็นพ่อบ้านผู้ดูแลสาธารณูปโภคโดยทั่วไปในบ้านหลังนี้
" เดี๋ยวขอรับคุณหนู " พ่อบ้านจอนนี่หันมาตอบคุณหนู แล้วเดินเข้าไปในครัว
" เสร็จหรือยังวะไอ้ไกเซอร์!! คุณหนูเขารอนานแล้วนะโว้ย!!" พ่อบ้านจ้อนหันไปเอ็ดพ่อครัวที่กำลังร่ายลีลากายกรรมเปียงยางอยู่หน้าเตา
" อาหารคือการดวล มุฮ่าๆๆๆๆ" พ่อครัวไกเซอร์กำลังควงจานชามกระทะหม้อไหช้อนส้อมตะหลิวทัพพีอย่างเมามัน
...พล้อก!!!.. ฆ้อนน้ำหนัก 70 ตันบรรจงประเคนลงบนหัวของไกเซอร์อย่างนิ่มนวล(เหรอ)ด้วยฝีมือของคุณพ่อบ้าน
" ฮ่วย ไอ้ราชามังกรบักเขียบเนี่ย ชักช้าจริงวุ้ย " จ้อนบ่น แล้วไคเซอร์ก็คลานขึ้นมาจากหลุมแล้วไปทำกับข้าวต่ออย่างสงบ
" นริศจัง มายกของได้แล้ว "พ่อบ้านจอนนี่เรียก
" ได้ค่า~~~~ คุณพ่อบ้าน" ไม่ทันขาดคำ หุ่นยนต์สาวใช้นริศรารุ่นโปรโตไทป์ก็รีบวิ่งด้วยความเร็ว 180 km/hr กระโจนพุ่งทะยานจากไหนก็ไม่รู้ (กรุณานึกภาพของมัลติ ประกอบจะม่วนหลาย) คว้าจานสิบจานขึ้นมาถือไว้อย่างคล่องแคล่ว ( เอ ถือยังไงหว่าตั้ง 10 จาน)
" ทำอะไรอยู่แม่คุณ ไม่มาช่วยทางนี้เลย " พ่อบ้านจ้อนถาม
" เพียบเลยค่า~~~" หุ่นยนต์สาวตอบเสียงใสแหน๋ว
" เอาะเหอะๆ ไปเสริฟอาหารให้คุณหนูได้แล้ว " พ่อบ้านจ้อนสั่ง ไม่ถึง 1 วินาทีอาหารก็ถูกวางลงเต็มโต๊ะแล้วนรีศจังก็วิ่งหายลิบไป
" อุ... สายแล้วนี่นา " เซรอสบ่น( เพิ่งจะรู้ตัวเรอะ อ่อ ตะกี้บทหายไปกับกาลเวลามั้ง เงียบเลย)
" ฮึ่ย!!! รูร่า!!!" เซรอสตะโกน ( นึกภาพของรูร่าในดราก้อนเควสออกกันทุกคนนะ จะได้ไม่ต้องอธิบายมาก)
..ชะแว้บ!!! เฟี้ยว!!!! ... หายไปแล้ว หยั่งกะเดวิด คอปเปอร์ฟิล ( นักมายากลนา แต่นี่จอมเวทย์ ก็ครือๆกันแหละ )
" อุ๊ยต๊าย~~~ตาย เดี๊ยนได้เป็นเพื่อนบ้านกับนักมายากลเหรอเนี่ย เก่งๆกันทั้งนั้นเลย อะ~~ฮึ๊ง" คุณนายวี๊ดว้ายดีใจ
(ใครที่ไหนเล่นมายากลเรอะ ไม่เห็นมีเลย)
" อุ้ยหยา วันนี้มีประชุมกับลูกๆโลมานี่นา แย่แล้น ลืม" ฟิลร้องเสียงหลง
...ปุ้ง!!! ชะแว้บ (อีกแล้ว เบื่ออ่ะ) .. ฟิลกลายร่างเป็นโลมาตะไบแล้วว่ายอากาศออกไปทางหน้าต่างอีกคน(หรือตัวหว่า เอ.. คนบ้านนี้ไม่ชอบประตูรึไงก็ไม่รู้)
...เฟี๊ยว ยกกระจอกเทศสีม่วงวิ่งลงจากชั้นบนอย่างรวดเร็วลงมาเต๊ะท่าแบบโจโกโปะใน FF7 (อ่อ เกือบลืม นี่แม่ของนู๋ฟิลเอง ยายช็อกโกะ)
" เอ่อ บ้านเราไม่ใช่นักมายากลกันหรอกจ้ะ ^ ^;; "คุณย่ามิตสึเมธบอกคุณนายหิมะ
" อะ~~ฮึ๊ง อย่าถล่มตัวเลยค่ะคุณย่าขา เล่นกลเก่งๆแบบนี้ก็ไม่บอก อะ~ฮ๊าง"คุณนายจีบปากจีบคำ
" เอ่อ กระผมเป็นเพลนสวอลค์เกอร์ส่วนแม่เขาก็เป็นวาลคีรี่ปลดเกษียณแล้วอ่ะจ้ะ ^ ^;;"คุณปู่เอนาสตอบ
" อุ้ยต๊าย~~~ตาย อาชีพเก๋ไก๋มากค่า~~~~~" คุณนายพูดไปคิดไปว่าไอ้อาชีพสองอันนี้มันคืออะไร(แหงล่ะ ใครจะรู้ถ้าไม่ใช่คนบ้านนี้)
." คุณลูกฟิลขา ทำไมรีปไปจังละเนี่ย " นกกระจอกเทศสูงอายุขนสี่ม่วงเรียกหาลูกสาวที่เพิ่งว่ายอกาศออกไปเมื่อตะเกี๋ย แล้วเจ้าหล่อนก็นั่งจิกข้าวต่อ
..ก่อกแก่กๆๆ ก่อกๆๆๆๆ กรรร แฮ่~~~~~
ปู!!!! ( ก็แค่ปูแกลบเอ๋อๆตัวหนึ่ง ) ขนาดตัวเท่าสุนัขขนาดกลางๆเดินมามองคุณนายหิมะแบบตาขวางๆพร้อมกับส่งเสียงขู่ ( เอ ปูส่งเสียงได้ด้วยเรอะ เอาเหอะๆ ไหนๆมันจะขู่แล้วก็ปล่อยมัน)
" ไม่เอาน่าลูกแหลกจ๋า อย่าไปขู่คุณเค้าสิจ้ะ เดี๋ยวแม่เอาการ์ตูน Y ไปถมกรงลูกนะยะ" นกม่วงดินไปหิ้วปูขึ้นมาสอน
" อุ้ยตายแล้นนนน~~~~ คุณนกม่วงขา คุณชอบการ์ตูน Y เหมือนกันเหรอฮ้า~~~ อะ~ฮึ๊ง เหมือนกันเลยฮ่า เดี๊ยนก็ช๊อบ~~~~~ชอบ" คุณนายหิมะกรี๊ดกร๊าดอีกแล้ว(คุณเธอกรี๊ดทั้งเรื่องแหละ อย่าแปลกใจเลย ชินๆกันได้แล้ว เข้าใจไหมเฟ้ย!!!)
...เสร็จแล้วคุณยายนกม่วงก็แปลงร่างกลับเป็นคนแล้วก็นั่งเมาท์กัคุณนยหิมะอย่างถูกคอ (หลุดไปในโลกส่วนตัวกันแล้ว Remove 2 คนนี้ออกจากฟิกตอนนี้ได้ละ เอาล่ะ มาว่าถึงคนอื่นๆต่อดีกว่า สองคนนั้นไม่มากวนละ)
" โป่ว!! เอาแมนเดรกกับโมลบอลไปลงดินที่ ร้องหิวกันใหญ่แล้ว แล้วก็ระวังมันกัดนา"คุณปู่เอนาสสั่งคนสวน
" ขอรับคุณท่าน!! " จอมยุทธโป่วกลิ้งหลุนๆมาเอากระถางต้นไม้หลายต้นยกไปที่สวนหน้าบ้าน (แต่เอ ยกโมลบอลได้วยเก่งแฮะ กรุณานึกถึงต้นไม้มีปากกว้างๆชอบพ่นพิษในไฟนอลซีรีย์แหละ เข้าใจแล้วนา ไม่อธิบายต่อแล้วนา)
" นริศจัง เอาอาหารให้แมวของเซรอสยังอ่ะจ้ะ อย่าลืมเนื้อกระต่ายของโฮรัสด้วยนะ แล้วเออ เดี๋ยวออกไปซื้อแห้วสดมาด้วยนะ เจ้าแหลกของยายนกม่วงแกยังไม่กินอะไรเลย "มิตสึเนธสั่งฉอดๆ
" ได้ค่า~~~" นริศราวิ่งด้วยความเร็ว 400 mile/hour ออกไปแล้วก็กลับมาใน 3 วินาที
" เอ่อ คุณท่านขา แล้วเงินละคะ หนูมีแต่เงินกิลอ่ะค่ะ "นริศราถาม
" เอ่อ ลืมแลก งั้นก็ไปแบงค์ก่อนละกัน แต่เอ เหรียญทองเขาจะรับมะ คงรับแหละ "คุณปู่เอนาสตอบ
" รับทราบค่าคุณท่านขา~~~" นริศจังวิ่งหายลิบอีกตามฟอร์มเดิม
" ['' ][ ''][.. ][ ..] เอ แล้วนี่ไดซังหายไปไหนเนี่ย " คุณปู่เอนาสมองหา ไม่ทันขาดคำ
..โครมๆครามๆเพล้งๆปุเล้งๆ..
..ตูม!!!...
เสียงจานชามหม้อไหตกแตกดังสนั่นบ้าน...
" คุณหนูไดกำลังฝึกการใช้ เทเลคิเนซิสชั้นสูงอยู่ขอรับ " บ้านตอบ
" แล้วมาฝึกอะไรในบ้านเนี่ย - -;; ไม่ยอมไปฝึกข้างนอกอีกแล้วพ่อคนนี้"คุณย่าบ่น ( อ้อ ลืมไป พ่อหนูไดนี่เขาเป็นหลานของนู๋ฟิล พ่อเขาเป็นพี่ชายฟิลเอง ซึ่งก็เป็นใครก็ไม่รู้ ยังนึกไม่ออก เอาไว้ก่อนละกัน)แล้วก็เดินขึ้นไปเพื่อที่จะลากคอหลานห่างๆให้ลงมากินข้าว
" บรู๋ว~~~~~ " เสียงอะไรก็ไม่รู้ดังขึ้นมาจากส่วนไหนก็บ้านก็ไม่รู้
..ชะแว้บ!!!..
วิญญาณสีขาวๆโปร่งแสงกึ่งทึบๆขุ่นๆมัวๆ ( ประมาณแคสเปอร์หน่ะ เข้าใจบ่) โผล่มาลอยไปลอยมาแถวๆโต็ะอาหารเหมือนจะขอส่วนบุญอะไรประมาณนั้น
..ซ้วบ!!!...
บ้านสูดหายใจเอาผีบ้านฟีเรือนที่ลอยไปลอยมา เอาไปเก็บที่ไหนก็ไม่รู้
" เออ ดีแล้วบ้าน เจ้าวิปชอบมาหลอนแถวๆโต็ะอาหาร ไม่รู้แม่เขาจะเลี้ยงไว้เพื่ออะไรกัน - -'' " คุณปู่เอนาสบ่น
" คุณท่านขอรับ~~~~" เสียงโป่วเรียกคุณปู่เอนาส
" มีมันเผาผ่านมาหน้าบ้านขอรับ ท่านจะรับไหม?" โป่วถาม
" เออๆ เอามาหน่อยก็ดี ยังไม่มีขนมเลยแฮะวันนี้ " คุณปู่เอนาสว่าพลางเดินออกไปหน้าบ้าน
..ก่อกๆ.. "มันเผาจ้า~~~~"
เสียงของชายหนุ่มเข็นรถขายมันเผาที่กำลังส่งควันตลบอบอวล เขาหน่ะเป็นถึงองค์ชายเชียวนา แต่เผิอญว่าอยู่ดีๆแคว้นเฮียแกก็เกิด Impact ร่วงแล้วร่วงอีก เลยต้องมเป็นยามหมู่บ้านกับขายมันเผาไปกลายๆรอการฟื้นฟูอาณาจักรครั้งใหม่
..เออ ลืมบอกชื่อ เฮียแกชื่อไปร์ทหน่ะ (คุ้นๆล่ะสิ ไม่คุ้นก็คุ้นซะ)

...............................................................

8 ชั่วโมงผ่านไปไวราวโกหก ( จริงๆแล้วนึกไม่ออกว่าจะเขียนอะไร ตัดฉากเอาดื้อๆเนี่ยแหละ )
" อะ~~~ฮ๊าง สนุกมายเลยฮ่ะคุณยายขา ไว้วันหลังนู๋จะมาคุยด้วยใหม่นะเฮอะ~~~ วันนี้คงต้องกลับแล้วฮ่า~~~ เดี๋ยวคุณสามีจะไม่มีอาหารตกถึงท้อง ปายก่อนนะฮ้า~~~~" คุณนายพูดด้วยความเร็ว 400 คำต่อวินาทีแล้วรีบวิ่งปรู้ดออกไป
..ชิ้ง... บ้านที่แสนประหลาดก็เข้าสู่ความสงบอีกครั้ง เพราะว่าคุณนายแกเล่นเมาท์เสียงดังสนั่นมาแปดชั่วโมงละ ...
...แต่บ้านนี้สงบได้นานที่หนายกานนนน หึหึหึหึ....
...โปรดติดตามตอนต่อไป

Fiction Family : สาเหตุที่บ้านย้ายมาอยู่ในเมือง

.....................................................................................................................

เรื่องนี้เกิดขึ้นก่อนบ้านหรรษาจะไปปรากฏในเมือง....ก่อนที่บ้านจะย้ายตัวเองไปยังที่ดินใกล้ๆบ้านคุณนายหิมะ......


Location : ไกลออกไป ณ. มณฑลรกร้างแห่งหนึ่งในประเทศสารขัณฑ์

บ้านหลังหนึ่งวางตัวดูเด่นเป็นสง่ากลางป่าเขาที่สามารถเรียกได้ว่าเป็นสวนหลังบ้านขนาด 30 เอเคอร์....

ในยามวิกาลที่ครอบครัวอันสุดแสนจะน่าร๊าก~~~~ได้พักผ่อนกันหมดแล้ว~....
แสงนวลส่องสว่างกระจ่างฟ้าอันมีต้นกำเนิดจากพระจันทร์เต็มดวงสาดส่องลงมาบนดินแดนประเทศสารขัณฑ์....
ความสว่างเผยให้เห็นสิ่งที่ซ่อนอยู่ในความมืดของบ้านหลังหนึ่ง...กำลังเกาผนังพยายามเศษคราบไคลสาหร่ายสีเขียวแกมน้ำเงินที่เกาะอยู่ให้เห็นเป็นพักๆ (บ้านเกาผนัง ไม่ได้พิมพ์ผิด - - นะกั๊บ)
หน้าต่างชั้นสองเปิดค้างไว้ จนแสงจันทร์ส่องเข้าไปให้เห็นอะไรๆได้มากมาย...ทั้งอาวุธโบราณฝังอัญมณีที่แขวนไว้บนฝาผนังคู่กับหัวเสือเขี้ยวดาบ...คัมภีร์เล่นแร่แปรธาตุขั้นสูงเล่มเขื่อง...เศษซากหอบาเบลส่วนฐาน...กะโหลกมนุษย์ปักกิ่งคู่กับกะโหลกเบนนิโต มุสโสลินี เศษน๊อตตัวปัญหาของกระสวยอวกาศชาเลนเจอร์ ฯลฯ พรรณาไม่หมด
"คร่อก~ โฮก~~~~~ ก๊าซ~~~~~ คร่อก~.... .. . . .. .. "
ขณะนี้แพลนส์วอร์คเกอร์เฒ่ากำลังจมอยู่ในห้วงแห่งการหลับไหล เหยี่ยวฮอรัสก็เช่นกัน เสียงกรนแกมคำรามประสานกันดังลั่นไปทั่วห้อง...เหมือนเสียงสิงห์โตกำลังขม้ำก้อนเนื้อมากกว่า....

...ร่างเล็กๆร่างหนึ่งไต่ขึ้นมาตามขอบระเบียง...
...แมวดำไอโอย่างสามขุมเข้ามาในห้องอย่างเงียบเชียบ...จ้องไปยังเหยี่ยวน้อยที่กำลังหลับไหล...แววตาเป็นประกาย - - ชิ้ง...ลิ้นเลียริมฝีปากบ่งถึงจุดประสงค์ของแมวน้อย (กินครับกิน ^^;;;)

แมวดำไอโอค่อยๆลากเล็บเท้าที่ยื่นออกมาจากทั้งคู่หน้าไปตามพรม - - อย่างช้าๆ แต่มั่นคง...เกิดเป็นวงไสยเวทย์ขนาดเท่าลูกฟุตบอล...ดวงตาสีอำพันจ้องไปยังเป้าหมายอย่างไม่คลาดสายตา...
รอยที่เล็บลากผ่านเกิดแสงสีแดงขึ้นรางๆ...เปลวสีแดงผุดออกมาจากวงไสยเวทย์และรวมเป็นก้อนกลมเหนือพื้นดินในเวลาไม่กี่อึดใจ...
แมวน้อยเผยอปากส่งเสียงแหลมเล็กออกมา "เมี้ยว~ :3"
ทันทีที่เสียงเงียบลง เปลวที่ลอยอยู่กลางวงไสยเวทย์ก็พุ่งเข้าไปยังเหยี่ยวน้อยทันที!!!!!
เหยี่ยวน้อยรู้สึกถึงความร้อนจึงตื่นขึ้น...
สิ่งที่เหยี่ยวน้อยลืมตาขึ้นมาเห็นคือก้อนเปลวเพลิงรูปหัวกะโหลก กำลังพุ่งเข้าจะงาบหัวของเหยี่ยวฮอรัส!!!!
"แก๊กๆๆๆ~~~~!!!! พึ่บ!!!! >o
!~!~!~!~!~!~!~!เปรี้ยง!~!~!~!~!~!~!~!~!

เวทย์ทั้งสองกระทบกันดังลั่นไปทั่วห้อง เหยี่ยวฮอรัสกระเด็นไปชนฝาผนังอย่างแรง แต่ก่อนจะทำอะไรต่อไป คู่กรณีต่างพากันหยุดการกระทำทั้งหมดและหันมาสนใจแพลนส์วอร์คเกอร์เฒ่า...ทั้งคู่พากันลุ้นให้เสียงกรนราวฟ้าจะถล่มช่วยกลบเสียงอาคมของทั้งคู่ได้...
เสียงกรนอย่างสม่ำเสมอที่ดังราวแผ่นดินจะทลาย บ่งบอกว่าสิ่งที่ทั้งคู่ห่วงจะไม่เกิดขึ้น...

ขณะที่แมวดำไอโอกำลังเบนความสนใจไปยังแพลนส์วอร์คเกอร์เฒ่า เหยี่ยวฮอรัสก็บินโฉบไปหาแมวน้อย จงอยปากตรงดิ่งไปยังขมับขวาของแมวน้อยอย่างจัง!!!!
ทั้งคู่หลุดกระเด็นออกไปนอกหน้าต่าง แมวนอนเวียนหัวอยู่บนพื้น ส่วนเหยี่ยวน้อยบินร่อนวนไปวนมาเหนือหัวแมวให้ตาลายเล่น...

แมวน้อยลุกขึ้นวาดนิ้ว(เท้า)เป็นวงกลมอีกครั้ง คราวนี้วาดบนอากาศ เกิดแสงสีขาวเปล่งจ้าขึ้นมาราวกับสู้แสงจันทร์ที่ส่องลงมา...เหยี่ยวฮอรัสดูการกระทำของแมวดำไอโอก่อนจะหุบปีกกลางอากาศ...มีแท่งน้ำแข็งพุ่งออกมาจากมุมปีกทั้งสองข้างปกคลุมตัวเหยี่ยวน้อยไว้
ขณะเดียวกันวงไสยเวทย์ของแมวน้อยก็ขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ จนเท่ารถโฟล์คคันเล็กๆ แสงสีขาวเปล่งจ้ามากกว่าเดิมจ้าจนกลบแสงจันทร์ได้เกือบหมด ใจกลางลำแสงถูกเล็งไปที่เหยี่ยวน้อยที่กำลังบินอยู่กลางอากาศ...ในเวลาเดียวกันกับที่แท่งน้ำแข็งขยายขนาดจากเดิมกลายเป็นเท่าสนามฟุตบอล!!!! (- - เวอร์ไปมั้ง)

"แก๊กๆๆๆๆๆ -o- "
"ง้าว~ แง่ง~ ฟ่อๆๆๆๆๆ >o<"
"แกก~~~~~~ แกว๊ก!!!!!! - -+"
"ฟ่อ~!!!!!!!!! แง่ง~ แง่ง~~~~~~~~~~~~~~~~~~ = =++++"
"แกวกๆๆๆๆ แกก แกว๊ แกวก!!!!!! ><***** " (ภาษาสัตว์.....อย่าให้พากษ์เลย - -.....ปกติทั้งคู่พูดภาษาคนได้ แต่เวลาติดต่อซึ่งกันและกันเขาใช้ภาษาสัตว์ครับ - - นัยว่าภาษาคนสูงส่งเกินกว่าที่จะเอามาพูดกันเอง ว่างั้นเหอะ)

เสียงสัตว์เลี้ยงประจำบ้านดังขึ้นราวกับจะเจรจาให้อีกฝ่ายหยุดการกระทำที่ทำอยู่เสีย....ไม่มีใครยอมเสียแล้ว สัตว์เลี้ยงที่น่ารักทั้งคู่ต่างเล็งเป้าหมายเวทย์ของตนไปยังฝ่ายตรงข้าม....
เหยี่ยวฮอรัสแสยะยิ้มก่อนจะร้อง "แก๊ก!!!!!" ราวกับเป็นสัญญาณ ก้อนน้ำแข็งขนาดเท่าสนามฟุตบอลพุ่งลงมาอย่างผิดธรรมชาติ!!!!!! ตรงไปยังแมวน้อยที่กำลังชูเท้าที่ร่ายวงไสยเวทย์ขึ้นมาต้าน!!!!!!
แมวดำไอโอไม่ได้สนใจใยดีต่อสิ่งที่กำลังพุ่งเข้ามาเท่าไรนัก เสียงแมวร้องดังขึ้นมาอย่างน่าเอ็นดูอีกครั้ง "มี้~ :3" ทันทีที่เสียงจบ วงไสยเวทย์ที่ลอยอยู่กลางอากาศหมุนไปในทิศทางทวนเข็มนาฬิกาอย่างรวดเร็ว แสงสีแดงสว่างจ้าขึ้นกลางวงเวทย์ เกิดลำแสงสีเพลิงขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 20 เมตรพุ่งไปปะทะก้อนน้ำแข็งขนาดเท่าสนามฟุตบอลอย่างจัง!!!!!!!!!!!!!!

!~!~!~!~!~!~!~!เปรี้ยง!~!~!~!~!~!~!~!~! (ดังกว่าเดิม 30 เท่า - - )

พลังของทั้งคู่ปะทะกันและส่งเสียงดังอีกครั้ง เศษก้อนน้ำแข็งตกใส่บริเวณบ้านราวกับพายุอุกกาบาต ส่วนใหญ่ทะลุหลังคาลงไป ส่วนคลื่นแสงของแมวน้อยก็ไปพาดผ่านบานหน้าต่าง และระเบียงห้องของเซรอส...หน้าต่างและระเบียงหายไปทันที...

"ปื๊ด!!!! - -+ "เสียงอะไรบางอย่างดังขึ้นจากผนังบ้าน... บ้านเริ่มมีการขยับตัว แต่ภารกิจที่ยังไม่เสร็จของบ้านในการทำความสะอาดทำให้บ้านส่งสายไฟไปเฆี่ยนปูแกลบที่นอนหัวโนอยู่ข้างบ้าน เพราะถูกก้อนน้ำแข็งกระเด็นลงมากระทบหัว
"ปู!!!!!!! -o-" ปูแกลบลุกขึ้นอย่างเสียมิได้ พร้อมกับเดินส่ายอาดๆเข้าไปหาคู่กรณีทั้งสอง หวังจะหย่าศึกที่กำลังเกิดขึ้น...
"ปูๆๆๆๆๆ ปู่~~~~~ "
"แกว๊ก!!!!!!!!!!!!!!!!!! :p "
"เมี้ยว!!!!!!!!!!!!!!!!! :3 " (รู้ป่าวว่าพูดอารายกันอยู่ เหอะๆๆๆๆ ^^)
...ความพยายามไม่เป็นผล...

ทั้งแมวดำไอโอและเหยี่ยวต่างชูเท้าและปีกไปทางปูแกลบ ฉับพลันนั้นเพลิงกาฬรูปหัวกะโหลกควายบุญเลิศ และก้อนน้ำแข็งขนาดเท่าเสาไฟฟ้า 3 แท่ง ก็พุ่งออกจากเท้าและปีกของทั้งสองเข้าใส่ปูแกลบทันที!!!!!!!!!!!!!
ปูแกลบก้ามดาบใช้ก้ามปัดพลังเวทย์ที่กำลังพุ่งเข้ามาทิ้งอย่างง่ายดายราวกับการปัดโดจิน Y ที่พุ่งเข้าใส่ปูแกลบเสมอๆ!!!!!!!!

ปูเดินส่ายอาดๆเข้าไปยังคู่กรณีทั้งสอง ทั้งคู่กำลังตะลึงงันกันความสามารถในการปัดพลังเวทย์ของปูแกลบ พร้อมกับถอยหลังไปหลายก้าว....
ปูแกลบเดินส่ายอาดๆเข้าไปอย่างผยองและสง่างาม....ซะเมื่อหร่าย
ที่ๆขาของปูเหยียบไปเกิดแสงเรืองสีแดงและสีฟ้าขึ้นกระทันหัน!!!!!!!! ปูแกลบหันไปดูด้วยความตกใจ!!!!!
มันคือวงไสยเวทย์ และแผ่นน้ำแข็งขนาดใหญ่ที่คู่กรณีได้วางไว้ก่อนจะเดินถอยหลัง!!!!!!! ปูพยายามก้าวเท้าออกมาอย่างร้อนรน!!!!!!!!!! ~*o*~

.....ไม่ทันเสียแล้ว.....

"วู้ม~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ เปรี้ยง!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!"
"ซูม!!!!!!!!!!!!!ก๊าซ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!" เสียงคำรามผิดธรรมชาติดังขึ้น......

มังกรไฟและพญานาคราชพุ่งขึ้นมาจากวงไสยเวทย์+แผ่นน้ำแข็ง!!!!!!!!!!!!! กระแทกร่างของปูแกลบอย่างจังพร้อมๆกัน!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ปูแกลบกระเด็นไปยังโซน FS-35 ของบ้านเกือบจะในทันที!!!!!!!! ผิวหนังและกระดองไหม้เกรียม โดยมีพญานาคราชและมังกรไฟ ไล่หลังไปติดๆ!!!!!!!!!!!
เหยี่ยวฮอรัสและแมวดำไอโอต่างหยุดการศึก และชะเง้อคอมองดูชะตากรรมของปูแกลบ พร้อมกับโบกเท้า(ปีก) คล้ายกับว่าจะอำลาปูแกลบเอ๋อๆตัวหนึ่ง (^- -^)/ (-v-)/// <------(ปีกไง ^^;)
แสงจากการระเบิดและเสียงดังราวฟ้าทลายดังมาจากบริเวณนั้นเรื่อยๆ อย่างสม่ำเสมอ....

ทั้งคู่หันมาประจันหน้ากันอีกครั้งหลังจากแสงสว่างจ้าบริเวณโซน FS-35 มอดลง....ทั้งคู่เริ่มเถียงกันด้วยภาษาของตนอีกครั้ง
"แก๊กๆๆๆ แกว๊ก~~~~~~ - -+"
"มี้~ ฟ่อ~~~~~~~ = = +++++"
"....แก๊กๆ..... แบร่!!!!! :p" (รู้ไหมว่าแปลว่าอาราย~ หึๆๆๆๆๆ)

เหยี่ยวฮอรัสปล่อยประโยคเด็ดออกมาจากปาก ทำให้แมวน้อยชะงักไปครู่หนึ่ง
เหยี่ยวน้อยถือโอกาสที่แมวดำไอโอกำลังคิดประโยคที่จะตอบโต้กลับ บินขึ้นไปยังชั้นบรรยากาศชั้นโทรโพเฟียร์....แมวน้อยยังคงมองตามขึ้นไป นิ้วเท้าทั้งสองข้างพร้อมที่จะร่ายไสยเวทย์ทุกเมื่อ...
เหยี่ยวฮอรัสกางปีกขนานกับพื้นโลก ก้อนเมฆรอบๆตัวค่อยๆแข็งตัวเป็นน้ำแข็งเกาะอยู่บริเวณปีกทั้งสองข้าง....มันค่อยๆขยายขนาดใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ...เรื่อยๆ...แมวน้อยจ้องมองพร้อมกับเริ่มเขียนวงเวทย์บนพื้น...
เมฆทั้งหมดกลั่นตัวกลายเป็นมวลน้ำแข็งรูปปีกขนาดยักษ์!!!!!!! (4-5 เอเคอร์เห็นจะได้ - - )
แสงจันทร์ส่องเข้าสะท้อนและหักเหในแท่งน้ำแข็งจนท้องฟ้ายามค่ำคืนสว่างไสวไปทั่ว..... แมวน้อยเริ่มไม่ไว้วางใจสถานการณ์รอบข้าง...
ก่อนเหยี่ยวน้อยจะทำอะไรสำเร็จ...แมวน้อยยกเลิกการเขียนวงเวทย์ป้องกันที่กำลังเขียนอยู่ และ หันมาวาดอักขระโบราณหลายตัว...ทุกที่ ที่นิ้วเท้าของแมวน้อยพาดผ่านปรากฎแสงสีขาวเรืองขึ้นมาเหมือนทุกๆครั้ง เพียงแต่ครั้งนี้สว่างจ้ากว่า...
เหยี่ยวฮอรัสไม่ปล่อยให้เวลาผ่านไป จากสถานการณ์ที่เห็น ยิ่งรั้งเวลาไว้จะยิ่งเสียเปรียบ...

"แก๊ก!~~!~!~! Great Blizzard Strom!!!!!!!!!!!!" เหยี่ยวน้อยแผดเสียงออกมาเป็นภาษามนุษย์อย่างลืมตัว
เหยี่ยวน้อยสะบัดปีกคู่นั้นอย่างแรง แท่งน้ำแข็งทั้งหมดแตกออกจากกัน....อย่างตั้งใจ...
สิ่งที่แมวดำไอโอเห็นคือพายุแท่งน้ำแข็งขนาดยักษ์กำลังพุ่งเข้ามา โดยมีเป้าหมายคือตัวมัน!!!!!!!!!!!!

!!!!!!!!!!เปรียะ!!!!!!!!!!!ซูม!!!!!!!!!!!!!!!!!!

แท่งน้ำแข็งทั้งหมดพุ่งเข้าไปกระทบพื้นที่เป้าหมายอย่างแม่นยำ!!!!!
เหยี่ยวน้อยบินไปดูผลงานที่หนักมือไปหน่อยของตัวเอง - -;;;;
เมื่อฝุ่นควันจากลง เหยี่ยวฮอรัสใช้สายตาอันแหลมคมมองดู....สังเกตเห็น.... - -

-หลุมขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 1 ก.ม. ลึกประมาณ 20 เมตร เต็มไปด้วยเศษน้ำแข็ง
-ห่างจากปากหลุมไป 100 เมตร เห็นบ้านกำลังปาดหงื่อหลังจากวิ่งหลบพายุแท่งน้ำแข็ง... สายไฟปูดโปนออกมาอย่างเห็นได้ชัด

เหยี่ยวน้อยเริ่มกังวลชะตากรรมในของตัวเอง - -;;;;;;
มีบางสิ่งเบนความสนใจเหยี่ยวน้อยให้บินเข้าไปดูใกล้ๆ....กลางหลุม
มันคือก้อนพลังงานสีเพลิงขนาดใหญ่...เหยี่ยวน้อยเริ่มเข้าใจสถานการณ์...ว่าตกเป็นรองเสียแล้ว...
ไวเท่าความคิด ลำแสงสีแดงขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 30 เมตร พุ่งออกมาจากใจกลางก้อนพลังงาน เฉียดผ่านเหยี่ยวน้อยไปเพียงปลายเส้นขน!!!!!
เมื่อลำแสงผ่านไปมีเสียงดังก้องขึ้นมา...ดังพอที่จะปลุกคนได้ทั้งเมือง...ว่า....

"รู้ไหม เจ้านายเซรอสสอนอะไรฉันบ้าง..."
"เจ้านายสอนวิธีการคืนร่างเดิมให้ฉัน แม้เพียงชั่วคราว แต่มันก็มีประโยชน์มากทีเดียว....หึๆๆๆๆๆๆ"

หูไม่ได้ฝาด!!!! มันคือเสียงมนุษย์ !!!! แม้ว่าจะมีเสียงคำรามแว่วมาให้ได้เห็นบ้าง
เหยี่ยวฮอรัสบินอยู่กับที่ สายตาจดจ้องไปยังกลางก้อนพลังงาน.... มีร่างๆหนึ่งโผล่ออกมา ร่างมนุษย์สูงเพรียว...สวมชุดคล้ายพวกกรีก..ผิดแต่หัวเป็นเสือดำเท่านั้นเอง....ในมือของร่างๆนั้นถือคฑาสีทองที่สลักอักขระบางอย่างไว้....สายตาอันแหลมคมของเหยี่ยวทำให้เห็นคำที่สลักไว้เป็นตัวอักษรโรมัน....

" WINDGRACE "

" ยกวิญญาณให้ฉันเถอะนะ ฮอรัส ^^ " เสียงพูดปนเสียงคำรามดังก้องเข้าสู่โสตประสาทของเหยี่ยวน้อย
ทันทีที่พูดจบ แมวไอโอซึ่งดูเหมือนจะไม่ใช่อีกต่อไปก็แกว่งคฑา ม่านไฟเข้าล้อมเหยี่ยวน้อยในทันที....เหยี่ยวฮอรัสถูกกักเอาไว้แล้ว...
ชูคฑาทองคำไปยังท้องฟ้าอันว่างเปล่า แสงสีแดงแผ่ออกมาจากมือและคฑา..... ดวงตาสีอำพันสะท้อนกับแสงจันทร์เป็นประกายแปลบปลาบ เขาพูดขึ้นว่า...
" เวทย์นี้เจ้านายเซรอสสอนให้ฉัน ถึงฉันจะใช้เวทย์ของมิตินี้ไม่ค่อยคล่องแต่ก็พอจะเอาวิญญาณของนายออกจากร่างได้นะ ^^ "
"โฮก!~!~!~!~!~! Meteo Disaster!!!!!!!!!!!!!"

จู่ท้องฟ้าที่เดิมมีแต่แสงจันทร์ ก็ปรากฏแสงสีแดงทับทิมเล็กๆเป็นกลุ่มมากมายเต็มท้องฟ้า... มันค่อยๆเคลื่อนเข้ามาใกล้.... (จินตนาการ : คล้ายหุ่นแซค 1 กองพันกำลังพุ่งลงมา...แต่คราวนี้เป็นอุกกาบาตแทน)

เมื่อเห็นดังนี้...เหยี่ยวฮอรัสหลับตาลง และเปล่งเสียงที่เป็นภาษามนุษย์ออกมา เบาๆ แต่ฟังดูหนักแน่น...เป็นภาษาโบราณที่ฟังแล้วน่าจะรู้ว่าเป็นภาษาอะไร - - ...
...มันคือความหวังสุดท้าย...มีโอกาสผิดพลาดสูง...

กลุ่มลำแสงสีแดงค่อยๆใกล้เข้ามาเรื่อยๆ...
ลำแสงสีแดงที่เต็มท้องฟ้า ใกล้เข้ามาจนเห็นได้ชัดว่า .....
มันคือกลุ่มดาวตกกลุ่มใหญ่ ที่พุ่งแทรกชั้นบรรยากาศลงมา...
เหยี่ยวน้อยพยายามไม่สนใจสิ้งรอบข้าง ก้มหน้าก้มตาพรรณาต่อไป....
สิ้นเสียงภาวนา ตาเนื้อของเหยี่ยวน้อยก็เหลือบไปเห็น...
กลุ่มดาวตกที่พุ่งลงมาราวห่าฝน แสงสีแดงแปรเปลี่ยนเป็นเพลิงกาฬ...

!!!!!!!!!!!!!!!!!!!ตูมๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

แมวน้อยไอโอที่กลายเป็นหนึ่งในเก้าแพลนส์วอร์คเกอร์มองไปยังกำแพงไฟที่ตนสร้างไว้ กำลังถูกชนด้วยกลุ่มดาวตกนับร้อยนับพันดวง!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ดาวตกที่เหลือตกใส่บ้านอีกครั้ง บ้านวิ่งหลบพายุดาวตกอย่างโกลาหล....
ควันรูปดอกเห็ดพุ่งขึ้นมาภายในพื้นที่บ้านครั้งแล้วครั้งเล่า จนแมวน้อยไอโอต้องแพลนส์วอร์คไปดูเหตุการณ์หลังกลุ่มดาวตก

เมื่อสถานการณ์สงบลง แมวดำไอโอก็แพลนส์วอร์คเข้าไปดูผลของการกระทำที่หนักมือกว่าเหยี่ยวน้อย ด้วยความกังวลในชะตากรรมของตน ~~~~~~ ^- -^
สิ่งที่สังเกตเห็น....
- พื้นที่บ้านประมาณ 3 เอเคอร์ขณะนี้กลายเป็นหลุม มีกัมมันตรังสีจางๆแผ่ออกมา
- ต้นไม้ในเขต 3 เอเคอร์นั้น ไหม้เป็นเถ้าถ่าน
- บ้านน้อยกลอยใจนั่งหอบแฮ่กๆ อยู่ สายไฟปูดโปนออกมาเป็นสองเท่าจากเดิม

แมวน้อยไอโอเริ่มการค้นหา "วิญญาณ" ของฮอรัส...เขาเดินไปยังใจกลางหลุม...เขานึกกระหยิ่มใจ ระคนกังวล(ในชะตากรรมและโทษทัณฑ์ที่จะได้รับจากเจ้านายหลังจากนี้).... - -

"ยัง....ยังไม่จบเฟ้ย!!!!!!!!!!!!!!" เสียงภาษามนุษย์ดังเข้าถึงหูของแมวน้อยที่กลายเป็นแพลนส์วอร์คเกอร์...แมวน้อยไอโอหันกลับไปมองทางต้นเสียง
มีร่างๆหนึ่งปรากฏออกมาท่ามกลางแสงสีทองที่ฉายออกมาจากพื้นดิน!!!!!!!!!!!!!
ร่างนั้นสวมชุดของชาวอียิปต์โบราณ ผิดแต่หัวเป็นนกเหยี่ยว!!!!!!!!! ปีกสีทองกว้าง 3 เมตรถูกกางออก ขนนกเหยี่ยวสีทองปลิวไสวไปทั่วบริเวณ ....ในมือของร่างนั้นถือง้าวที่มีคมเป็นลำแสงสีทองขนาดใหญ่

" ไม่ได้อยู่ในร่างนี้มานานแล้ว~ ฮึ๊ด~~~~ " เหยี่ยวฮอรัสที่กลายเป็นร่างเทพบิดขี้เกียจ
" ไม่ได้เห็นร่างนี้ของแกมานานแล้วน้า~ ตั้งแต่แกยังเป็นผู้ครองแคว้นเปเดทอยู่ที่อียิปต์น่ะ ^ ^ ยังไม่ตายรึ ^ ^ รอดมาได้ไงเนี่ย" แมวน้อยแซว
" ฟังสิฟะ - - " เหยี่ยวน้อยล้วงกระเป๋าเสื้อ (มีได้ไง ^^;;;;;) แล้วหยิบเอาเครื่องอัดเทปมาเปิดให้แมวน้อยฟัง (เอามาจากไหนฟะ ^^;;;;;;) - v -
เสียงจากเทปดังขึ้น มีคลื่นแทรกนิดหน่อย....


"ข้าแต่องค์ราห์ พระอัยยิกาแห่งข้า สุริยเทพผู้ทรงฤทธานุภาพ ปิตุราชแห่งเทพทั้งมวล ผู้ทรงพระชนม์ชีพ และองค์โอซิริส พระชนกแห่งข้า เทพแห่งไนล์ พระยายมราช ผู้เป็นใหญ่สองแผ่นดิน กษัตริย์แห่งกษัตริย์ ราชาแห่งความเป็นนิรันดร์ ขอจงทรงแบ่งปันพลังแก่ข้า...ฮอรัส...โอรสของท่าน ให้กำจัดเสี้ยนหนามแผ่นดิน....พวกพ้องแห่งเซท...ทรราชย์แห่งออมบอช เพื่อแผ่นดินอียิปต์ของขวัญแห่งไนล์....ประเทศของข้าและท่าน...จะดำรงอยู่ชั่วกัลปาวสาน...."


" ความสำเร็จในการร่ายมีเพียง 25 % เท่านั้น - -" ฮอรัสพูดอย่างเบื่อๆ
" คาถามหายืดนั้นเองเรอะ ^ ^ "
" ทำให้ฉันรอดมาสู้กับแกได้แล้วกัน - - แกไม่อยู่โดมินาเรียให้ตลอดล่ะเฟ้ย ~ - -++++" เหยี่ยวฮอรัสในร่างเทพเจ้าเอ่ยถามอย่างหงุดหงิด
" หลังจากจบเรื่องที่โดมินาเรีย - - ท่านเออร์ซ่าตาย ฉันก็แบ่งภาคออกมาเป็นสองร่าง ร่างนึงไปแพลนส์วอร์คเที่ยวไปถึงเอกภพไหนๆแล้วมั้ง - - ไอ้ร่างเนี้ย ที่ดันแพลนส์วอร์คแล้วเกิดอุบัติเหตุ วิญญาณไปเกิดเป็นลูกแมว แล้วเจ้านายเซรอสก็มาพบเข้า - - พร้อมกับตั้งชื่อให้ว่า 'ไอโอ' "
" ถึงว่า...ตั้งแต่แกเข้ามา แกก็จ้องจะกินฉันตลอด - - แถมยังทำตัวยังกะรู้จักมาตั้งนาน "

" ว่าแต่นายทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ได้ล่ะ ^^ ไม่เป็นกษัตริย์อียิปต์ ^^ " แมวน้อยถามอรรถชีวะประวัติคู่กรณี
" พอฉันถึงอายุขัย ฉันก็แบ่งวิญญาณเป็นสอง ส่วนหนึ่งไปอยู่ช่วยพ่อโอซิริส พี่อนูบิสในยมโลกโน่น อีกส่วน....ฉันนี่แหละ....ดันติดอยู่ในปิรามิด ไอ้พวกนั้นก็ปิดทางเข้าออกหมด จะพังปิรามิดที่อุตส่าห์สร้างมาเองก็กระไรอยู่ เลยแช่แข็งตัวเอง.....แล้วเจ้านายก็มาพบเข้า...... อยู่ที่นี่ก็มีความสุขดี.....(ใครถามฟะ - - )"
" แกยังขี้บ่นไม่เปลี่ยนเลยน้า~ ^ ^ "
" เออน่า..... "

" เข้าเรื่องดีกว่า...ฉันขอถามแกอีกครั้งว่าแกต้องการวิญญาณฉันไปทำอะไร " เหยี่ยวน้อยถาม...
" ถ้ามีวิญญาณนกที่กล้าแข็งมาช่วย ฉันก็จะได้แปลงร่างอย่างอิสระซักทีไง - - เปลืองค่าร่าย 7แดง 20Colorless " (มีการนับด้วยรึ ^^;;;)
" แล้วแกก็จะตีตัวออกห่างจากนายน้อย? "
" ไม่หรอก อยู่ที่นี่ก็มีความสุขดีจะตาย ^ ^ ไม่ต้องกลับโดมินาเรียแล้ว อยู่รับใช้เจ้านายเซรอสที่นี่แหละ ^^ "
" งั้นฉันจะฆ่าแกแทน แล้วส่งวิญญาณแกไปให้ท่านพ่อ กับท่านพี่พิพากษาในปรโลกซะ - - หัวใจแกหนักกว่าขนนกแหงๆ....หึๆๆๆๆๆ "

จบประโยค ฮอรัสก็ควงง้าวด้วยมือเดียว และสะบัดคมลงไปที่ด้านข้างลำตัว พื้นดินบริเวณนั้นสลายเป็นอณูของแสงไปทันที
แมวดำไอโอเห็นดังนั้นก็ชี้ปลายคฑาไปยังฮอรัส อีกฝ่ายก็เช่นกัน....

ทั้งคู่อยู่ดูเชิงกันพักใหญ่ๆ - - ( คนแต่งกดปุ่ม Forward แล่นเทปไปข้างหน้า...... )

แมวดำไอโอฟาดปลายคฑาไปยังฮอรัส!!!!!!!!!!! เปลวไฟขนาดยักษ์ถูกสร้างขึ้นจากปลายคฑา!!!!!
ฮอรัสฟาดง้าวขึ้นมาตั้งฉากกับพื้นดิน!!!!!!! แสงจากคฑาสาดส่องไปทั่วอาณาบริเวณ

อาวุธทั้งสองกระทบกันอย่างแรง!!!!!!!!!!! แผ่นดินรอบข้างสั่นสะเทือน!!!!!!!! เกิดการระเบิดขนาดใหญ่กลางวง!!!!!!!
ทั้งคู่ถอยมาตั้งหลัก และกระโจนเข้าไปฟาดฟันอาวุธของตนพร้อมๆกัน ครั้งแล้วครั้งเล่า.....
ทั้งสองฝ่ายสู้กันอย่างดุเดือด ถึงขึ้นถวายหัว!!!!!!! การระเบิดเกิดขึ้นทุกที่ๆ คมทวน และปลายคฑากระทบกัน!!!!!!
พื้นที่บ้านเกิดหลุมขึ้นมากมายจากการต่อสู้ ควันฟุ้งกระจายไปทั่ว เสียงดังก้องฟ้าเกิดขึ้นอย่างสม่ำเสมอและดูเหมือนจะรุนแรงขึ้นทุกขณะ!!!!!!!!!!!!!

"โครม!!!!!!!!"
...ด้ามง้าวของฮอรัสเข้าไปกระแทกคางไอโอเต็มรัก ร่างของไอโอกระเด็นขึ้นไป....
...แมวน้อยไอโอในร่างPWพลิกตัวกลางอากาศ ตวัดมือเป็นรูปดาว 6 แฉก และเริ่มบริกรรมคาถา " ข้าแต่อิฟรีท บิดาแห่งความร้อนแรงของเอกภพ จงทำตามพันธสัญญาที่มีต่อข้า โดยการถ่ายเทพลังอันอุดมจากท่านสู่ข้าด้วยเถิด" มือข้างหนึ่งเกิดแสงสีแดงเพลิงที่เจิดจ้ากว่าครั้งไหนๆ!!!!!!!!
...ฮอรัสบินตามขึ้นไป และเริ่มเริ่มพรรณาภาษาอียิปต์โบราณอีกครั้ง "ข้าแต่องค์ราห์ พระอัยยิกาแห่งข้า องค์สุริยเทพผู้ทรงฤทธานุภาพ โปรดปันส่วนพลังของท่านแก่ข้าเพื่อกำจัดทรราชย์ให้สิ้นไปจากโลก" มือข้างหนึ่งเปล่งแสงสีทองเช่นกัน!!!!!!!!!!!!

เหมือนนัดกันไว้...
ไอโอผายมือเข้าไปยังร่างของฮอรัสขณะที่ฝ่ายตรงข้ามก็ผลักฝ่ามือเข้าไปเช่นกัน!!!!!!!! ฝ่ามือกระทบกันอย่างแรงพร้อมๆกับเสียงคำรามของทั้งคู่!!!!!!!!!!!
"โฮก~!~!~!~!! Wrath Of God Fire Version!!!!!!!!!!!!!!!!!!!"
"ก๊าซ!~!~!~!~!~! Solar Rage!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!" (ผมคิดชื่อคาถาไม่ออก T T)

.............................................................................

!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!บรึม!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ควันรูปดอกเห็ดขนาดใหญ่ปรากฏขึ้น ณ.ใจกลาง!!!!!!!!!!!!!!! แสงสว่างจ้าไปทั่วฟ้า!!!!!!!!!!!!!!!เสียงดังราวกับมีดาวเคราะห์สักดวงระเบิดปลุกให้คนทั้งโลกตื่น!!!!!!!!!!!
พลังเวทย์อันแก่กล้าจากกระแสงมานาแห่งเพลิง และพลังจากมหาสุริยเทพ กระแทกกัน ก้อนพลังงานสีแดงและสีทองต่อต้านกันเองอย่างรุนแรง!!!!!!!!แผ่นดินรอบข้างสั่นสะเทือนไปทั่วประมาณ 7-8 ริเตอร์!!!!!! บ้านน้อยกลอยใจพยายามถอยให้ห่างจากใจกลางจุดปะทะให้มากที่สุด...ณ.จุดปะทะสว่างราวกับตะวันมาจุติ....
แสงค่อยๆจางลง...การปะทะกันด้วยอาวุธยังมีอยู่สม่ำเสมอ พร้อมกับเสียงการโต้เถียงของทั้งคู่...
" แค่นี้เองเหรอ ฮอรัสคุง ^^ "
" ยังๆๆๆ ยังไม่เต็มที่เฟ้ย!!!!!! - - + "
แสงจ้าลงจนหายไป ฝุ่นควันต่างๆนาๆ กระจากไปทั่วฟ้าเหมือนกับเถ้าถ่านจากภูเขาไฟกาลากาตั้ว....
หลุมใหญ่ 2 หลุมปรากฏขึ้นกลางที่ดินของบ้านหรรษา รวมๆแล้วประมาณ 17 เอเคอร์!!!!!!!!!!! ที่ขอบปากหลุมมีบ้านน้อยกลอยใจนั่งหอบแฮ่กๆอยู่เช่นเคย สายไฟปูดขึ้นเป็นสามเท่า ไฟทั่วบ้านถูกเปิดขึ้น...เสียงความโกลาหลดังจากในบ้าน

คู่กรณีทั้งสองยังคงต่อสู้กันต่อไปในจากลางหลุมขนาดใหญ่ที่เคยเป็นที่ตั้งของบ้าน...
"แรงยังดีเหมือนเดิมนี่ วินด์เกรซ เอ่อ.....ไอโอ" ฮอรัสพูดพลางปัดคฑาของไอโอให้ห่างตัว
"แกก็ยังตายยากเหมือนเดิมนี่ หือ? ^ ^ " ไอโอตอบพร้อมกับฟาดคฑาเข้าไปอีกครั้ง ปลายคฑาเปล่งแสงจ้าขึ้น....
ฮอรัสไม่ปล่อยให้ไอโอร่ายคาถาสำเร็จอีก คมหอกพุ่งเข้าไปโดยมีเป้าหมายเป็นลำคอของฝ่ายตรงข้าง
ก่อนที่อาวุธของแต่ละฝ่ายจะปะทะกันอีกครั้ง....

เสียงตะโกนราวฟ้าทลายดังขึ้น เสียงนั้นเปี่ยมไปด้วยอำนาจและยังแฝงไว้ด้วยความโกรธ.... 2 เสียงพร้อมกัน.....

"ไอ้พวกบ้า!!!!!!!!!!!!!! ทำอะไรกันอยู่ฟะ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! " (- -)+ [= =]++++++ เสียงทั้งสองเสียงประสานกันอย่างลงตัว ดังกลบเสียงของอาวุธที่ฟาดฟันกันอยู่โดยสิ้นเชิง...

ทั้งฮอรัสและไอโอต่างหันไปมองทางต้นเสียง...ทั้งคู่อุทานออกมาพร้อมกันว่า....
"เหวอ~ เจ้านาย~ ^ ^;;;;;"

"พวกแก.... ทำอะไรกัน.... ตายซะ!!!!!!!!! - - ******** " ปู่เอนาสตะโกนอย่างเกรี้ยวกราด (จนจินตนาการลักษณะของเออร์ซ่าตอนใช้ Falcon Engine ยิง Urza Rage แบบจ่ายคิกเกอร์ได้ - -)
เกิดเมฆครึ้มโดยฉับพลัน!!!!!!!!!!!สายฟ้าสีแดงฉานความกว้าง 100 เมตรพุ่งลงมาจากฟากฟ้าทันที!!!!!!!!!!!!! สายฟ้าขนาดยักษ์ฟาดเข้าใส่ทั้งฮอรัสและไอโอ!!!!!!!!!!!!ประกายสายฟ้าสาดอย่างไร้ทิศทางในบริเวณนั้น!!!!!!!!!!!!!

"เอาเลยลูก - -*******"
"บ้านเหวย!!!! จัดการ - -******" เซรอสตะโกนสั่งบ้าน
"ครับนายน้อย!!!!!!!" บ้านตะโกนตอบ
สิ้นเสียงตอบรับ แท่งเหล็กขนาดมหึมาก็พุ่งขึ้นมาจากพื้น มาล้อมคู่กรณีทั้งสองและหลุมขนาด 17 เอเคอร์ไว้!!!!!!!!!!!!

"เน่าซะ ไอ้พวกเวรตะไล - - **** Catastrophy!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!" เซรอสเปล่งเสียงดังเหมือนกับคนเป็นล้านๆตะโกนขึ้นพร้อมๆกัน พร้อมกับเกิดการระเบิดที่ใจกลางหลุม แสงสาดจากภายในกำแพงเหล็กที่บ้านสร้างขึ้นจนสูงเสียดฟ้า ความสว่างเจิดจ้ากว่าดวงอาทิตย์!!!!!!!!! อุณหภูมิรอบๆบริเวณพุ่งสูงกว่าครั้งไหนๆ!!!!!!!!!!!!!!!!! แสงจากมหาเวทย์ในครั้งนี้ส่องไปถึงกาแล็คซีแมกเจลเลนใหญ่!!!!!!!!!!!!!! (เวอร์ๆๆๆ)

....ดวงตาของฮอรัสและไอโอเบิกโพลง....ก่อนสติสัมปชัญญะจะดับวูบลงไป....


!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!พรึ่บ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! (จินตนาการ : แสงส่องออกมาจากใจกลาง...จ้ามาก...แสงส่องขึ้นไปยังท้องฟ้าที่กว้างไม่สิ้นสุด)
!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!แซด!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! (จินตนาการ : แสงสีขาว ค่อยๆขยายจากเม็ดเล็กๆ จนขนาดเท่าหลุม 17 เอเคอร์นั้น มีกระแสไฟฟ้าล้อมอยู่ประปราย ทันใดนั้นมันก็เปลี่ยนเป็นสีดำที่ดำยิ่งกว่าความมืดแห่งรัตติกาล และยุบตัวลง...อย่างรวดเร็ว)
!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!บรึม!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! (จินตนาการ : ระเบิดแบบวิหาร Xel'Naga ในStarcraft : Broodwar แต่วงการระเบิดถูกจำกัดอยู่ในกำแพงเหล็กที่บ้านสร้าง)
.......................................................................


ความสว่างตามธรรมชาติปรากฏที่ปลายฟ้าด้านตะวันออก...
พระอาทิตย์ขึ้นแล้ว.....
กำแพงเหล็กยังคงตั้งตระหง่านอยู่....มีรอยไหม้ปรากฎให้เห็นอย่างชัดเจน
คนในบ้านหรรษาตื่นกันหมดและมาดูสถานที่เกิดเหตุ....

"ไอ้เสียงดังหนวกหูเมื่อคืนเป็นฝีมือเจ้าพวกนี้เองรึ - - +" ย่ามิตสึเนธกล่าวออกมา น้ำเสียงรำคาญ...
"เออ....ใช่....มันเล่นแปลงร่างสู้กันเลยนะ - -"
"โฮยๆ ^^; พ่อเล่นหนักมือไปหน่อยมั้งคะ" เซจังเปรยๆขึ้น พลางยื่นกล้องส่องทางไกลให้อายะจัง และชี้สภาพของสัตว์เลี้ยงทั้งสองตัวที่นอนนิ่งไม่ไหวติงกลางหลุมขนาดใหญ่...(ยังไม่เละอีกรึ ^^;)
"ไม่หรอกลูก... เจ้าพวกนี้สมควรโดนแล้ว - -+" เซรอสตอบพลางมองลงไปในหลุมลึก 200 เมตร
"พ่อบ้าน... ความเสียหายมากขนาดใหน?" ปู่เอนาสถามเจ้าบ้านด้วยน้ำเสียงฟังดูราวกับปลงตก....
"ความเสียหายโดยรวมประมาณ 17-18 เอเคอร์ขอรับ ยังไม่รวมพวกต้นไม้ในสวนแถวๆนี้ - - " พ่อบ้านตอบอย่างหนักใจ

..........................บ้านตกอยู่ในความเงียบอีกครั้ง...........................................

"เราย้ายบ้านกันดีไหมครับ ^^; " หมอหนุ่มพูดแทรกความเงียบขึ้นมา...ลมพัดเข้ามาปะทะหน้าของซิด...สายตาของซิดมองไปยังหลุมที่กว้างสุดลูกหูลูกตานั้น
"ก็ดี ยังไงเราก็อยู่ที่นี่มานานแล้ว...บ้านเราก็อยู่ไกลเมือง...ทำมาหากินลำบาก..." เซรอสกล่าวเสริม
" อืม....ก็ดีนะ - - "
"แล้วถ้าเกิดเรื่องอย่างนี้ในเมืองอีกล่ะ หือ?" ฟิลถามขึ้นมา

ทุกคนชะงัก และจินตนาการสภาพเมืองที่โดนระเบิดขนาดใหญ่...พร้อมกับส่ายหน้า....

"ไม่เป็นไรน่า....ยังไงก็เกิดเรื่องแบบนี้บ่อยอยู่แล้วนี่นะ ใช่ไหมแม่ ^^;" ปู่PWถามย่ามิตสึเนธ
"ตอนที่เราไปอยู่ในโกเบ ช่วงที่เซจังเพ่งเกิดงั้นรึ - - " ย่ามิตสึเนธถามกลับไปด้วยน้ำเสียงแสดงความเบื่อสุดๆ
"เปล่าๆ นั้นยังน้อย ตอนนั้นฟิลจังแค่ทะเลาะกับเจ้าเซรอสเรื่องชื่ของเซจังเท่านั้นเอง ^^; นิดหน่อยๆน่า" ปู่PWตอบ พร้อมกับมองไปยังเซรอสที่ลูบท้ายทอยตัวเองแก้เขินอยู่
"อ้อ!! ที่ทังกัสก้าก่อนหน้านั้นไม่นานใช่ไหม? ^^ ที่ฉันกับพ่อทะเลาะกับบ้านแทบแตกน่ะ ^^ " ย่ามิตสึเนธทุบกำปั้นไปที่ฝ่ามือในทำนองว่า "นึกออกแล้วจ้า~"
" ใช่ๆตอนนั้นแหละ ^^ " ปู่ PW กล่าวเสริม ...หมอหนุ่มและจอมเวทย์พากันเหงื่อตก....

"นายหญิงครับ เจอปูแกลบของนายหญิงแล้วครับ" ชายในชุดจอมยุทธจีนเดินเข้ามาแจ้งข่าวกับยายนกม่วง
"หา? อยู่ไหนรึ ^^ "
"กำลังนอนตีพุงแอ้งแม้งอยู่ครับ ดูเหมือนไม่เป็นอะไรมาก ^^ "
"ไม่เป็นอะไรมาก? เจ้านั่นโดนอะไรรึ?" ยายนกม่วงถามอย่างสงสัย
"ไม่ทราบเหมือนกันครับ แต่ผมเจอศพมังกร 2 ตัวอยู่ใกล้ๆน่ะครับ ^^ "
"อ้อ.....งั้นรึ ^ ^ " ยายนกม่วงยิ้มอย่างมีเลศนัย

"นี่เราจะย้ายบ้านกันอีกแล้วเหรอคะ - - " อายะจังพูดขึ้นอย่างเซ็งๆ พลางมองดูเซจังกำลังอุ้มคุณหนูได เดินเล่นกลางหลุมที่เกิดจากการระเบิด (คุณหนูไดยัง 4 ขวบนะกั๊บ ^ ^ เลยยังไม่ไปโรงเรียนไง )
"เปลี่ยนบรรยากาศบ้างก็ดีนะลูก ^ ^ ลูกจะได้ไม่ต้องบินไปโรงเรียนไกลๆอีกไง ^ ^" เซรอสตอบและยิ้มให้
"อืม....ก็ดีค่ะ ^ ^"

"เอ้า พ่อบ้าน พาไอ้สองตัวนั้นมาหาฉันซิ - - " ปู่PWสั่งพ่อบ้านด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าว
พ่อบ้านเอาตัวคู่กรณีที่นอนนิ่งไม่ไหวติงมายังปู่PW
ปู่PWมองอย่างพินิจพิเคราะห์...และเมื่อปู่เอนาสผายมือขึ้น...ร่างทั้งสองก็ลอยอยู่ในระดับสายตา...ปู่PWสะบัดมืออีกครั้ง - - คราวนี้ร่างทั้งสองก็กระเด็นไปทางต้นโมบอล!!!!!!!
ต้นโมบอลอ้าปากรับอย่างแม่นยำ "กร้วมๆๆๆๆๆ เอื้อก!!!!!!" ตามมาด้วยเสียงเรอของต้นโมบอล


"หวา~ พ่อทำอะไร ^^;" หมอซิดตกใจการกระทำของพ่อตัวเอง
"ให้พวกมันสำนึกตัวอยู่ในท้องเจ้าโมลบอลนั่นแหละดี - - อีกซักอาทิตย์ฉันก็ รีเจนเนอเรตให้เองล่ะฟะ - - "
"เราจะย้ายบ้านกันวันไหนครับ - - " เซรอสถามปู่เอนาส พลางมองต้นโมลบอลกำลังใช้ใบของตัวเองแคะขี้ฟัน (มีด้วยรึ ^^;)
"วันนี้เลย!!!"
"หา?!?!?!!?!?!?!?!?" คนในบ้านอุทานออกมาพร้อมกันเหมือนกับนัดกันไว้...

............................................................................................................

และแล้วบ้านหรรษาหลังนี้ก็ออกเดินทาง ย้ายตัวเองจากป่า....สู่เมืองฟ้าอมรแห่งประเทศสารขัณฑ์....อย่างเชื่องช้าแต่มั่นคง (ดูย่อหน้าแรกของตอนแรกประกอบการพิจารณา)

ในใจของทุกคนในบ้านได้แต่หวังว่าคงไม่มีกรณีอย่างนี้เกิดขึ้นอีก ....

ซะเมื่อหร่ายกาน~ ^^ (บ้านคุณนายหิมะอาจมีสภาพแบบนี้ก็ได้ ใครจะไปรู้ ^^)